Η Ελλάδα «εξαγωγέας» του AIDS στην Ευρώπη...

Γιατί δεν είναι μόνο η γρίπη των χοίρων...:

Επιστήμονες χαρτογράφησαν την εξάπλωση του HIV/AIDS στην Ευρώπη και διαπίστωσαν πως οι τουρίστες φέρουν το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης. Μάλιστα, σύμφωνα με το χάρτη, που περιλαμβάνει 17 χώρες, η Ελλάδα και η Ισπανία κατατάσσονται στις πρώτες θέσεις στις χώρες που «εξάγουν» τον ιό.

Ο χάρτης μετανάστευσης του ιού HIV που προκαλεί το AIDS, δείχνει ότι η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Σερβία και η Ισπανία είναι οι μεγάλες χώρες «εξαγωγής» του ιού στην Ευρώπη.

Αυτό οφείλεται σύμφωνα με τους επιστήμονες στον τουρισμό αλλά και στους μετανάστες οι οποίοι έρχονται σε επικίνδυνη επαφή, μολύνονται, αλλά δεν ενδιαφέρονται να εξεταστούν. Έτσι, φεύγουν από τις εν λόγω χώρες μολυσμένοι και εξαπλώνουν τον ιό σε άλλες χώρες.

Στις χώρες «εισαγωγής» του ιού κατατάσσονται κυρίως η Αυστρία, το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο.

Η Βρετανία είναι τόσο «εξαγωγέας» όσο και «εισαγωγέας» του ιού, όπως επίσης είναι και το Ισραήλ, η Νορβηγία, η Ολλανδία, η Σουηδία και η Ελβετία.

Η μελέτη ανέλυσε δείγματα από 17 ευρωπαϊκές χώρες και παρακολούθησε την κίνηση του ιού στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Πραγματοποιήθηκε από διεθνή ομάδα επιστημόνων, με υπεύθυνο έρευνας τον κ. Δημήτριο Παρασκευή από το Εργαστήριο Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών «μελετήθηκε η «μετανάστευση» του ιού δημιουργώντας το “οικογενειακό δέντρο” του, καταγράφοντας λεπτομερώς γενετικά χαρακτηριστικά τα οποία αποκαλύπτουν πώς ο ιός εξελίσσεται στο χρόνο».

Ο ίδιος εξηγεί πως «δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, πιθανώς εξαπλώνουν τον ιό μέσω των τουριστών που μολύνονται στη διάρκεια των διακοπών τους».

Σύμφωνα με την μελέτη, ο ιός εκτιμάται ότι εξαπλώθηκε από την Ελλάδα σε επτά άλλες χώρες και από την Ισπανία σε πέντε.

«Το μήνυμα της μελέτης είναι ότι ο ιός μετακινείται με και από τους ταξιδιώτες, γι' αυτό τα εθνικά προγράμματα υγείας των διαφόρων χωρών δεν πρέπει να στοχεύουν μόνο στον πληθυσμό της χώρας, αλλά και στους τουρίστες, επισκέπτες και μετανάστες – που είναι πηγές, αλλά και στόχοι του HIV», εξηγεί ο κ. Παρασκευής.

Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Retrovirology».

απο Τα Νεα

H Theresa Andersson και η μουσικη της!

Η Theresa Andersson γεννηθηκε το 1972 στο νησι Gotland, (Sweden) ειναι τραγουδιστρια, γραφει στιχους και μουσικη και ειναι επισης multiinstrumentalist. To 1990 ακολουθησε τον συμπατριωτη της, Anders Osborne, στη New Orleans, αλλα εννεα χρονια αργοτερα εφυγε απο το συγκροτημα. Απο τοτε η Theresa εχει εμφανιστει και ηχογραφησει κοντα σε σπουδαιους μουσικους της New Orleans σκηνης, οπως ο Allen Toussaint, The Neville Brothers, The Meters και Betty Harris. Εχει επηρεαστει απο αυτους τους καλλιτεχνες και δηλωνει οτι οι ρυθμοι της New Orleans αποτελουν ενα μεγαλο μερος του προσωπικου της ηχου. Στις 4 Φεβουαριου του 2009 η Theresa εμφανιστηκε στο Late Night show με τον Conan O'Brien.
Αυτο ομως που εντυπωσιαζει με την Theresa ειναι οτι βρισκεται στη σκηνη μονη της δινοντας ενα "One-Woman Show" ενω χρησιμοποιει ταυτοχρονα διαφορα μουσικα οργανα. Το do-it-yourself video που εφτιαξε στη κουζινα της για το τραγουδι "Na Na Na" εγινε επιτυχια στο YouTube ενω πανω απο 800.000 το ειδαν. Η Theresa ηχογραφησε αλλο ενα τραγουδι το "Birds Fly Away", στην ιδια κουζινα που ηχογραφησε και ολοκληρο το προσφατο της album το "Hummingbird, Go"!

Μπραβο σ´οσους,ες ακολουθουν το δικο τους δρομο!

Ευρωπαϊκό "ξυλο" και στατιστικες!

Ενα προσφατο αρθρο στο Βημα αναφεροταν στους Ευρωπαίους γονείς, οι οποιοι, πλην των Σουηδων, χρησιμοποιούν το "ξυλο" σαν μεσο σωφρονισμού των παιδιών τους. Τα στοιχεια παρουσιαστηκαν απο το Συνήγορο του Πολίτη και φαινεται οτι τόσο οι Ελληνες γονείς, όσο και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι καταφεύγουν συχνά στο "ξυλο", σαν τιμωρια για τα παιδια τους!
Το αρθρο αναφερει χαρακτηριστικα οτι "δεν χωρεί αμφιβολία πάντως ότι τα παιδιά όλου του κόσμου θα ήθελαν να ζουν στη Σουηδία", επειδη η χωρα ηταν η πρωτη που απαγόρευσε με νομο- ηδη απο το 1979- τη σωματική τιμωρία των ανηλίκων. So what? Θα ηθελα να ξερω πως βγαινουν κατι τετοια απλοϊκά συμπερασματα, απο τα ΜΜΕ που παρουσιαζουν τα πραγματα εντελως επιφανειακα! Ποτε θα σταματησουν καποιοι να παρουσιαζουν στατιστικες και νουμερα και να προσπαθουν να "ερμηνευσουν" το κοσμο (για εμας τους υπολοιπους) μεσα απο αυτα; Φυσικα δεν αναφερομαι εδω μονο στο ζητημα του "ποιος λαος δερνει τα παιδια του περισσοτερο, ή λιγοτερο απο αλλους"! Στη Σουηδια, παντως, διαβασαμε σε εφημεριδες οτι τα παιδια στην....Ολλανδια ειναι τα πιο ευτυχισμενα στην Ευρωπη! Αλλες στατιστικες ισχυουν εδω, κι αλλες στην Ελλαδα; Πληρης συγχιση!
Το αρθρο μας πληροφορει επισης οτι "παρά τον προηγμένο χαρακτήρα τους ως χωρες, η Βρετανία η Γαλλία και το Βελγιο εμφανίζουν μεσαιωνική εικόνα ως προς το "ξύλο" και οτι το 96% των παιδιών στη Γαλλία έχει εμπειρία κάποιας μορφής σωματικής τιμωρίας, ενώ στην Αγγλια στατιστικές δείχνουν ότι το 38% των μωρών κάτω του ενός έτους δεχόταν "ξύλο" περισσότερο από μία φορά την εβδομάδα!"
Οσοι ομως ζουν εδω διαβαζουν (δυστυχως) και για την αυξηση της βιας στα παιδια! Οργανωσεις για τα δικαιωματα των παιδιων, οπως η ΒRIS (Barnens rätt i samhället) πληροφορουν οτι δεχονται χιλιαδες κλησεις, το χρονο απο παιδια για βοηθεια . Μερικοι απο εμας θυμομαστε σιγουρα ασχημες περιπτωσεις, που καλα θα ηταν να μη διαβαζαμε ποτε! Η βια υπαρχει και στη Σουηδια, οπως και αλλου και "καλα κρατει", ακομη παρα τις στατιστικες, που θελουν να μας πεισουν για το αντιθετο και να μεγαλωσουν ακομη περισσοτερο το κενο αναμεσα στους "προηγμενους" και "μη".....Το προβλημα ειναι οτι δεν πειθουν πια αυτους που βλεπουν τη πραγματικοτητα, οπως ειναι και οχι οπως μερικοι θα ηθελαν να ειναι....
Οπως πολλοι αλλοι, βαρεθηκα, πια, να διαβαζω στατιστικες, συμφωνα με τις οποιες καποια κρατη ειναι "καλυτερα" και πιο "προηγμενα" απο αλλα, μονο και μονο επειδη ετσι φαινεται απο τις στατιστικες, που εγκρινονται απο την ΕΕ, ή απο καποιο αλλο διοικητικο οργανο, ή οργανισμο! Πρωτα πρωτα ξερω καλα οτι δεν ειναι ολα συγκρισιμα, ουτε ολες οι συγκρισεις γινονται κατω απο τους ιδιους ορους. Γι αυτο θα πρεπει να μη γραφονται πραγματα "για να γραφονται", ενω παραλληλα καποιοι να προσπαθουν να κερδισουν τη μαχη των εντυπωσεων και μονο.....
Οι..."προηγμένες" χωρες λοιπον σκοτωνουν στο "ξυλο" μεχρι και νηπια, τοτε να υποθεσουμε, μηπως, οτι στην Ελλαδα τα πραγματα ειναι .... "καλυτερα"; Μηπως, αυτο, τελικα, ειναι και το μηνυμα που θελουν να περασουν στο κοσμο; Αντι για στατιστικες που απομακρυνουν τις χωρες μεταξυ τους, δημιουργουν συγχισεις και τεχνητα συρματοπλεγματα, γυρω μας, μηπως θα ηταν καλυτερα να μας λενε τι μπορει να κανουν τα κρατη και οι κοινωνιες, ωστε να ΜΗ χρειαζεται, πια, να διαβαζουμε στατιστικες ενδοοικογενειακης βιας, ειδικα πανω σε παιδια!

Ken Loach, "Riff-Raff" και εργατικη ταξη

Χτες η βολτα στη βιβλιοθηκη απεδωσε, μια και βρηκα-εκτος απο βιβλια-ακομη μια πολυ καλη ταινια του Ken Loach, το "Riff-Raff" (1990), με πρωταγωνιστη τον Robert Carlyle. Οπως οι περισσοτερες ταινιες του Loach, το "Riff-Raff" δινει μια πραγματικη εικονα της Βρετανιας. Ο ηρωας, Stevie, (Robert Carlyle) καταγεται απο Γλασκωβη, αποφυλακιστηκε προσφατα και ερχεται στο Λονδινο, της Μαggie Thatcher, για να βρει δουλεια σαν εργατης διπλα σε εργολαβους-αφεντικα και συναδελφους, οπου και οι δυο κατηγοριες δεν θελουν να ακουσουν κουβεντα για σωματεια και ασφαλισεις.
Οι εργολαβοι, στη ταινια, αναλαμβανουν να μετατρεψουν παλια και εγκαταλελειμενα κτηρια (σε μια περιπτωση βλεπουμε και ενα...νοσοκομειο, το Οld London Ηospital) σε πολυτελεις κατοικιες για λιγους και εκλεκτους! Εργατες απ ολο το κοσμο, Αφρικη, Καραϊβική, εργαζονται εκει προσπαθωντας να βγαλουν μονο ενα μεροκαματο. Ο Stevie γνωριζεται με τη Susan, (Emer McCourt), μια κοπελλα που προσπαθει να γινει τραγουδιστρια εχοντας περισσοτερο καρδια παρα ...ταλεντο! Το "Riff-Raff" συνδυαζει καυστικο χιουμορ με μια ασυμβιβαστη ρεαλιστικη ματια στην εργατικη ταξη της Αγγλιας. Ενω ταινιες τετοιου τυπου συνηθως δεν καταφερνουν να τραβανε τη προσοχη, ο Ken Loach, ξερει να συνδυαζει κωμωδια και δραμα και βεβαια θιγει πολλα καθημερινα ζητηματα.
Ο Bill Jesse (συγγραφεας, που πεθανε στα 48 του και στον οποιο ειναι αφιερωμενη η ταινια) ειχε δουλεψει πολλα χρονια σε οικοδομες και η εμπειρια του ηταν πολυ χρησιμη για τον Loach. Ακομη και οι ηθοποιοι που διαλεξε ο Loach επρεπε να ειχαν υποχρεωτικα εμπειρα απο δουλεια σε οικοδομη. Οπως ειπε: " We tried to get everybody who had experience on building sites because they all had to work -- they all had to know how to do the job." It's equally apparent that everyone involved knew how to act, as well ".

"No, they can't own us" (and that’s a bitter pill)

Η Rita Levi-Montalcini, νομπελίστρια, έκλεισε πρόσφατα τα 100 της χρόνια δηλωνοντας παραλληλα πως ήταν σωστή η απόφασή της να μην παντρευτεί ποτέ: "Έβλεπα πόσο καταπιεστικός ήταν ο- κατά τα άλλα γλυκύτατος- πατέρας μου για τη μητέρα μου και δεν ηθελα να βρεθώ ποτέ σε αυτή τη θέση". Η νευρο-βιολόγος Rita Levi-Montalcini που ιδρυσε το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Έρευνας Εγκεφάλου, στη Ρώμη, γιόρτασε τη περασμένη Τετάρτη τα 100ά γενέθλια της με ενα σεμινάριο "Ο εγκέφαλος σε υγεία και ασθένεια" με μεγαλη συμμετοχή απ όλο τον κόσμο. Η ανακάλυψή της σχετικά με τον νευρικό αυξητικό παράγοντα (ΝGF) ίσως κρύβει και το μυστικό της μακροζωίας της: Παίρνει καθημερινα ΝGF, μια ουσία που βοηθά τους νευρώνες (oι οποιοι αρχιζουν να χανονται στα 15 μας) να επιβιώνουν. «Η πνευματική μου κατάσταση είναι καλύτερη τώρα απ όταν ήμουν 20, επειδή έχει εμπλουτιστεί από τόσες εμπειρίες». Ηρεμια, λιγοφαγια, κανένας σύζυγος, καθόλου τύψεις και μια ήρεμη ζωή ειναι η συνταγη της για μακροζωία............ (προσαρμ. απο TΑΝΕΑ)

Μια αλλη γυναικα, η Johanna Sigurdardottir, 66 χρονων, πρωην αεροσυνοδος, δηλωνει ανοικτα ομοφυλόφιλη, εκλεχτηκε προσφατα πρωθυπουργος της Ισλανδιας. Πολλοι λενε οτι εφερε την ελπιδα και παλι πισω στη χωρα, που η οικονομικη κριση εφτασε στα προθυρα της χρεοκοπιας. Επειτα από 18 χρόνια στην εξουσία το συντηρητικό κόμμα της Ισλανδιας συγκεντρωνοντας μονο 24% των ψήφων εχασε επειδή θεωρηθηκε υπεύθυνο για την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Kίνημα Αριστεράς Πρασίνων, σύμμαχοι στην προσωρινή κυβέρνηση που σχηματίστηκε τον Φεβρουάριο, συγκέντρωσαν την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, και έτσι σήμερα η Johanna Sigurdardottir, προκειται τωρα να λάβει την εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης. "Ναι, οι εκλογές αυτές είναι ιστορικές επειδή είναι η πρώτη φορά που τα κόμματα της Αριστεράς συγκεντρώνουν την πλειοψηφία. Η ώρα μας έφτασε", ειπε η δημοφιλης στην Ισλανδια Johanna.
Η κρίση στην Ισλανδια έφερε ομως και σε αντιπαράθεση τα δύο φύλα. Οι γυναίκες της Ισλανδίας κατηγορούν τους άνδρες τωρα για πολιτικα λαθη. Η Halla Tomasdottir πρώην γενική διευθύντρια του εμπορικού επιμελητηρίου λεει "Πρόκειται πάντα για τους ίδιους. Το 99% από αυτούς πήγαν στο ίδιο σχολείο, οδηγούν τα ίδια αυτοκίνητα, φορούν τα ίδια ρούχα και έχουν τις ίδιες συνήθειες. Αυτοί μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση". 5 από τα 11 μέλη του μεταβατικού υπουργικού συμβουλίου της Johanna ήταν γυναίκες- το μεγαλύτερο ποσοστό στην ιστορία της χώρας. Ο κοσμος, εκει, πιστευει οτι καποιες δομες πρεπει να αλλαξουν…….. (προσαρμ. απο ΤΑΝΕΑ & Independent)

"And I may as well wish for the moon in hand

I own this river, I own this town
All of its climbers and its wino's sliding down
But I can't own her and I never will
No, I can't own her and that's a bitter pill…."

"Hairy angels" και ταλέντο

Ολοι οσοι ειδαν την Susan Boyle στο διαγωνισμο ταλεντων στη Βρετανια (ITV1's Britain's Got Talent) πριν καν ανοιξει το στομα της, πιστευαν οτι το ταλεντο δεν μπορει να υπαρξει χωρις την ομορφια. Γιατι αραγε;

Ειναι μαλλον απιθανο ο Oscar Wilde, αν βεβαια ζουσε σημερα, να περναγε τα απογευματα του Σαββατου του βλεποντας το "Britain's Got Talent"! Ο συγγραφεας και εστέτ Wilde παντως προτιμουσε τους διαγωνισμους ομορφιας, απο τους διαγωνισμους ταλεντων και δηλωσε καποτε: "It is better to be beautiful than to be good, but it is better to be good than to be ugly!"
Ετσι κανεις δεν ξερει τι θα μπορουσε να ειχε συμπερανει για το κοινο που σηκωθηκε για να χειροκροτησει τη τραγουδιστρια Susan Boyle, η οποια προηγουμενως ειχε με αγενεια χαρακτηρισθει σαν..."hairy angel", "ugly duckling", και "Shrek"! Ολοι ηταν εναντιον σου, ειπε ενας κριτης! Αλλα τρια μολις λεπτα αργοτερα και μετα απο ενα τετοιο χειροκροτημα και επευφημίες, η Susan ηταν καθε αλλο παρα "αποτυχια"! Kαι μεσα σε λιγες ημερες εγινε παγκοσμιου φημης σταρ. Ναι, αλλά αλλαξε μηπως τον τροπο που η κοινωνια βλεπει την ομορφια;

Η βιομηχανια του Hollywood καταλαβε ηδη απο τα 1940, οτι δε χρειαζεται καποιος ηθοποιος να υποδυεται ενα ρολο τοσο καλα, οσο το να δειχνει καλα, γι αυτο ισως μενουμε εκπληκτοι απο μια παρουσια σαν την Susan Boyle. Δεν σπανε τιποτα στερεοτυπα εδω, μαλιστα, το αντιθετο ισχυει....

Εικοσι χρονια πριν, ο σωματοτυπος της τραγουδιστριας Alison Moyet ουτε που συζητιοταν, αλλα, μεσα σ αυτα τα εικοσι χρονια πολλα αλλαξαν οσον αφορα την εμφανιση στη σκηνη, κατα ενα μερος επειδη η κοινωνια "βομβαρδιζεται" σημερα περισσοτερο απο ποτε απο εικονες ομορφων ατομων.

Και ενω τα προτυπα ειναι διαφορετικα σε πολλες χωρες, και πολλοι λενε το κλασσικο "Beauty is in the eye of the beholder" (o καθενας μας εχει προσωπικη γνωμη για τo τι θεωρειται ομορφο), πολλοι παντως πιστευουν οτι η ομορφια διασυνδεεται στο μυαλο των ανθρωπων με την επιτυχια. Πολλα ατομα που απο τον περιγυρο τους χαρακτηριζονται ως "ομορφα", τεινουν να κερδιζουν περισσοτερα χρηματα, ειναι πιο δημοφιλη και εχουν περισσοτερες πιθανοτητες να αθωωθουν σε μια δικη!

Με τους γρηγορους ρυθμους που ζουμε καθημερινα, ο κοσμος συνεχως κανει εκτιμησεις στην εμφανιση, μεσα σε μια ματια συμφωνα με την ειδικο (body language expert) Judi James. "Αυτο λεγεται γνωστικη αλγεβρα- μετα απο γρηγορες σκεψεις κανουν υποθεσεις για τους αλλους και αποδιδουν τα χαρακτηριστικα τους. Ειναι μερος των ενστικτων της επιβιωσης μας και υπηρξε απο παντα. Αλλα ενω χρειαζοταν περιπου 10 δευτερολεπτα στο παρελθον για να προσδιορισει κανεις ενα αλλο ατομο, τωρα η διαδικασια αυτη γινεται στο 1/10 του δευτερολεπτου!

Το οτι καποιοι ανθρωποι "περνιουνται" ως ασχημοι, εξηγει η Judi James ειναι επειδη παλιοτερα οταν οι ασθενειες ηταν μολυσματικες, ηταν ενα σημαδι κακης υγειας το να εχει καποιος ασχημο δερμα και ασυμμετρα χαρακτηριστικα προσωπου, ή και περιττα κιλα".Παντως αναμεσα στα χειροκροτηματα για τη Susan ηταν και η αναγνωριση οτι κανεις δεν δειχνει καλυτερα την ικανοτητα του "να εισαι ευτυχισμενος οπως εισαι", απ οτι εκεινη! Και αυτο ειναι, τελικα, που τη κανει ελκυστικη, ασχετα το τι σκεφτονται οι αλλοι.

ΒΒC

Aγγλικος εθνικισμος και....γκαφες!

Στο Times Online διαβασα ενα αρθρο για ενα ποστερ που αναρτησε το BNP (British National Party), το Βρετανικο ακροδεξιο κομμα με τις αντι–μεταναστευτικες αποψεις. Το ποστερ υπαρχει καπου στο website του BNP.
Στο κομμα ΒΝP προσπαθουν, ξεκαθαρα, να διασυνδεσουν τις προσπαθειες για την αμυνα της Βρετανιας κατα τη διαρκεια του Β´ Παγκοσμιου πολεμου με την ιδεα μιας μοντερνας "μαχης για τη Βρετανια", αλλα αυτη τη φορα εναντια στους μεταναστες. Μεσα στη φουργια τους ομως και συμφωνα με τnν αντιφασιστικη oργανωση "Unite against Fascism" (UAF) και το αρθρο των Times, τους ξεφυγε μια λεπτομερεια οταν διαλεξαν την συγκεκριμενη φωτογραφια για το ποστερ τους:
"[Το αεροπλανο] μπορουσε ξεκαθαρα να αναγνωρισθει απο το RF σημα, επανω του, οτι ανηκε στη 303 μεραρχια, ενα γκρουπ πιλοτων με Πολωνικη καταγωνη, αν και το BNP ειναι εναντιον της μεταναστευσης απο Aνατολικη Ευρωπη".

Το BNP ισχυριζεται οτι το ηξεραν απο την αρχη και το εκαναν επιτηδες, ομως καποιοι πιστευουν οτι προσπαθουν να καλυψουν ενα εξευτελιστικο, γι αυτους, περιστατικο.

"Το BNP λεει ψεμματα οπως παντα, " προσθετουν οι εκπροσωποι του αντιφασιστικου κινηματος UAF . Προσπαθουν να του δωσουν μια προοπτικη που ο Göbbels (Γκαιμπελς) θα χρησιμoποιουσε. Οπως ο ιδιος ειχε πει "οταν εχεις να αντιμετωπισεις ενα μεγαλο προβλημα θα πρεπει να πεις ενα μεγαλο ψεμμα και αυτη τη τακτικη ακολουθουν".

Συμφωνα με ιστορικους, πιλοτοι απο πολλες χωρες πεταξαν στο πλευρο Βρετανων, μια και η RAF πολεμουσε τη Luftwaffe για να επικρατησει στους αιθερες το καλοκαιρι και το φθινοπωρο του 1940 και συμπεριλαμβανε οχι λιγοτερους απο 145 Πολωνους. Φυσικα οι πιλοτοι δεν ηταν εκει για ....διακοσμηση! Η μεραρχια 303 γνωστη επισης ως Kościuszko, διεκδικησε 126 θυματα απο τους εχθρους περισσοτερους απο αλλη μεραρχια στη μαχη της Βρετανιας, ακομη κι αν δεν εδρασε εν πληρη ισχυ μεχρι το τελος του Αυγουστου, δυο μηνες δηλαδη αφοτου αρχισε η μαχη.
Οπως και να εχει το θεμα ομως φερνει στην επιφανεια καποια ενδιαφεροντα ερωτηματικα για την εθνικοτητα και τους ορισμους της πανω στο ποιος θα μπορουσε να συμπεριληφθει στην ιδεα μιας χωρας για την ιστορια της. Κατα το BNP, θα επρεπε η συνεισφορα των μεταναστων να διαγραφει; Η μηπως θα επρεπε να αναγνωρισθει η προσφορα τους, αλλα μονο σαν κατι που ηταν σωστο και καλοδεχουμενο, στο παρελθον;

Παρ' όλα αυτά μια απο τις ομαδες που συκοφαντειται φαινεται να επαιξε σπουδαιο ρολο στην υπερασπιση της Βρετανιας, ακριβως την ιδια εποχη που το BNP προσπαθει να συνδεθει συμβολικα με αυτην.

Μαλλον θα προσπαθησουν να βρουν καποιο επιχειρημα οτι οι πιλοτοι με καταγωγη απο Πολωνια πολεμησαν παρα τη θεληση τους και ηταν προσωρινοι προσφυγες, που προστατευονταν απο την Βρετανια, την εποχη του πολεμου και πολεμουσαν στη πραγματικοτητα για να ξαναπαρουν τη χωρα τους, κατι που ειναι διαφορετικο απο τους μονιμους μεταναστες που "παιρνουν τις δουλειες των Βρετανων και καταστρεφουν τη κουλτουρα και ολα τα σχετικα", αλλα αυτο ειναι απλα μια υποθεση.

Φυσικα, αυτο δεν ισχυει αποκλειστικα και μονο για το BNP. Οι εθνικιστικες ομαδες παντου, εχουν ενα κοινο προβλημα, ειτε πρεπει να σβησουν, ειτε να εξηγησουν κατα καποιο τροπο τις συνεισφορες ομαδων, που ακριβως προσπαθουν να αποκλεισουν απο το δικαιωμα για υπηκοοτητα!

Πηγη: contexts.org.

Ιngmar´s "Scenes from a Marriage"

H κλασσικη ταινια του Ιngmar Bergman "Scenes from a Marriage" (Scener ur ett äktenskap, 1973) ειναι και παλι στο προσκηνιο, στη Σουηδια, αυτη τη φορα ομως μεταφερεται στο θεατρο με τους Jonas Karlsson και τη Livia Millhagen στους ρολους που, τοτε, επαιξαν οι διασημοι Liv Ullmann και Erland Josephson.

Ο Johan και η Marianne ειναι 10 χρονια παντρεμενοι και θεωρουνται το "τελειο ζευγαρι". Τα πραγματα ομως δεν ειναι οπως φαινονται. Ηδη η ταινια ειχε μεταφερθει στη σκηνη το 1981, ομως ηταν στο Μοναχο, Γερμανια. Ο σκηνοθετης Stefan Larsson βασιστηκε στη σκηνοθεσια του Bergman και η παρασταση θα εχει πρεμιερα φετος τον Αυγουστο, στο θεατρο Dramaten, στη Στοκχολμη.

Ο Ιngmar Bergman παντρευτηκε πεντε φορες και μια απο τις συζυγους του ηταν η διασημη πιανιστα Käbi Laretei, σημερα 87 ετων, η οποια σε συνεντευξη, χθες, στην εκπομπη Βαbel (δειτε τη Käbi στο 22:01´) μιλησε για το βιβλιο (Vart tog all denna kärlek vägen?-Που πηγε ολη αυτη η αγαπη;) που εγραψε πανω στη ζωη της με τον Ingmar Bergman, τα εκατονταδες γραμματα που ανταλλαξαν μεταξυ τους και τις δυσκολιες που παρουσιαστηκαν στη σχεση τους, λογω της καρριερας της. Ο δημοσιογραφος που χρησιμοποιει ενικο, (δεν υπαρχει πληθυντικος ευγενειας στη Σουηδια, θεωρειται οτι ολοι οι πολιτες ειναι ισοι), παρατηρηρει: "Κäbi, ησουν πιο μπροστα απο την εποχη σου, δεν αφησες τη καρριερα σου για τον Bergman, ετσι οπως θα εκαναν οι περισσοτερες γυναικες της εποχης σου"…..."Hξερα οτι ο Ιngmar ηταν διανοια και οτι ζουσε για τη δουλεια του, πως θα μπορουσα να τον βοηθησω, επρεπε να μενω καθημερινα σπιτι κοντα του, αλλα δεν μπορουσα να κανω αυτη τη θυσια, γιατι η μουσικη σημαινε απο μικρη ηλικια πολλα για μενα"...."Ποιο ηταν το δυσκολοτερο στη συμβιωση σου με τον Bergman;" "Το δυσκολοτερο ηταν η μεγαλη ζηλεια του, ειχα αποφασισει ομως να τον κανω να νοιωθει ασφαλης, σε τετοιο σημειο ωστε να μη κοιταζω καν προς κανενα αλλο αντρα, οταν μετα απο λιγο διαστημα καταλαβα οτι οι αντρες σταματησαν να κοιτανε κι εμενα, αλλα ο Ιngmar καθε φορα που ημουν σε ταξιδι νομισε οτι ημουν και με καποιον μαζι" και συνεχιζει..... "Η αγαπη λοιπον εφυγε, αλλα αργοτερα μετατραπηκε σε μεγαλη φιλíα μεχρι τον θανατο του. Μπορουσα να μεινω σε ενα απο τα σπιτια του στο νησι Fårö, μου ειχε πει και αυτος και η γυναικα του, οτι μπορουσα να διαλεξω σε ποιο απ ολα ηθελα να μενω για διακοπες"....
"Mα ηταν τελικα ο Bergman η μεγαλυτερη αγαπη της ζωης σου; "Της ζωης μου;" "Μια απο ολες, ναι! "

Υπεροχη η 87χρονη Κäbi και η ζωη της.........

Τεχνη και ανδρικη κουλτουρα στη Τουρκια

Istanbul, ή για τα δικα μας Κωνσταντινουπολη, ειναι μια πολη σε εξελιξη. Η εκπομπη Κοbra , που ασχολειται με ολες τις πιθανες και απιθανες μορφες τεχνης σε ολες τις γωνιες του κοσμου, παρουσιασε χθες τον Τουρκο συγγραφεα Mehmet Murat Somer που εχει κανει διεθνη επιτυχια με τα βιβλια του για ενα ντετεκιβ που τυχαινει να ειναι transvesti.
Στην εκπομπη, μεγαλο μερος της ειναι σε Αγγλικα, μας ξεναγει ο συγγραφεας στις αγαπημενες του συνοικιες, στη Πολη. Ακομη γνωριζουμε ενα απο τους πιο αξιολογους καλλιτεχνες της Τουρκιας , τον Kutlug Ataman, και τη συγγραφεα Perihan Magden που δικαζεται για τα χρονογραφηματα της. Και οι τρεις συγγραφεις ειναι κριτικοι απεναντι στο καθεστως.

Διαβαστε ενα αποσπασμα (στο 9´) απο τη συνεντευξη με τον Kutlug Ataman, ο οποιος μιλαει για ενα βιντεο που εκανε, που ονομαζεται "Women who wear wigs" και αναφερεται σε 4 γυναικες που για διαφορετικους λογους φορανε περουκα.

''Η πρωτη γυναικα κατηγορηθηκε για τρομοκρατια και κυνηγηθηκε σε ολοκληρη τη χωρα. Η δευτερη εκανε θεραπεια για καρκινο και επειδη ειναι τηλεπαρουσιαστρια πρεπει να φορεσει περουκα, οι ανδρες δεν εχουν αναγκη να κανουν κατι τετοιο. Η τριτη γυναικα που σπουδαζει μουσουλμανικες σπουδες δεν θελει να δειχνει τα μαλλια της, αλλα επειδη σε δημοσια μερη στην Τουρκια απαγορευεται το καλυμμα κεφαλης, αναγκαζεται να φοραει περουκα, η τεταρτη γυναικα ηταν ανδρας.... Συνεχιζει ο Kutlug Ataman "Καθε φορα που οι αστυνομικοι την πηγαιναν στο τμημα της εκοβαν τα μαλλια, γι αυτο επρεπε να φοραει περουκα. Αυτα τα τεσσερα προσωπα ποτε δε θα μπορουσαν να συνυπαρξουν σε αλλη κοινωνικη περιπτωση....Δεν μπορουν να ανηκουν στον ιδιο χωρο....Κι ομως ολοι υποφερουν απο τον ιδιο λογο...Μας δινει μια καλη εικονα της σημερινης Τουρκιας...Δεν ειμαστε δημοκρατια, ειμαστε ενα στρατιωτικο καθεστως και εφοσον παραμενουμε ετσι υπαρχουν παντα καποιοι που ασχολουνται με κοινωνικες ομαδες οπως γυναικες, ομοφυλοφιλοι, μη Τουρκοι και Κουρδοι. Αυτο συμβαινει επειδη το στρατιωτικο καθεστως στη Τουρκια αποτελειται απο ανδρες και αντιπροσωπευει την ανδρικη κουλτουρα....Ειναι προφανες…Ολη μου τη ζωη αγωνιζομουν εναντια σε απολυταρχικες μορφες εξουσιας….Δεν μου αρεσουν αυτοι οι ανθρωποι, ουτε μια τετοια κοινωνια. Δυστυχως η Τουρκια ειναι ακομη πολυ απολυταρχικη...Νομιζω οτι η δημοκρατικη κουλτουρα δεν υπαρχει εδω ακομη...Η χωρα δεν ειναι ετοιμη για την Ευρωπη, αυτο ειναι σιγουρο" λεει ο Kutlug Ataman.

Euro? "Thanks, but no thanks"!

Οι ερευνες-σφυγμομετρησεις της «κοινής» γνώμης οπου και να γινονται εχουν κοινο παρονομαστη την υποκειμενικοτητα.

Εχοντας αυτο στο νου διαβαζουμε οτι ολο και περισσοτεροι Σουηδοι συμφωνα με ερευνα που εκανε το δελτιο ειδησεων "Rapport" του κρατικου τηλεοπτικου σταθμου SVT, σκεφτονται να αντικαταστησουν το επισημο νομισμα, (κορωνα) στο πορτοφολι τους με το ευρω!

Η εταιρεια Sifo, που εκανε τη σφυγμομετρηση, πηρε συνεντευξη απο 1 000 ατομα τον Απριλη του 2009 και 47% ειπαν οτι θα ηθελαν το ευρω, ενω 45% απαντησαν οτι δεν το θελουν. Οταν ειχε γινει δημοψηφισμα, μερικα χρονια πριν, για το ευρω, οι περισσοτεροι Σουηδοι ηθελαν τοτε να κρατησουν τη κορωνα σαν νομισμα της χωρας.

Ομως η Σουηδια λεει ο οικονομολογος και διευθυντης του Συμβουλιου Εξαγωγων (Exportrådet) Mauro Gozzo, στο δελτιο Ειδησεων "Rapport", SVT "κερδιζει πολλα χρηματα με το να μην εχει ευρω και με το να διατηρει τη κορωνα σαν επισημο νομισμα της".
"Ειναι 30 δισεκατομμύρια κορωνες καθαρα κερδη τον χρονο που κερδιζουμε με το να ειμαστε εκτος, οσον αφορα τις εξαγωγες ", λεει ο Mauro Gozzo και συνεχιζει: "Ειναι κερδος μας να μην αλλαξουμε νομισμα. Πολλες εξαγωγικες εταιριες κερδιζουν απο την τωρινη χαμηλη τιμη της κορωνας. Αν η κορωνα ηταν πολυ πιο πιο ισχυρη θα ειχαμε υποστει μεγαλυτερη οικονομικη υφεση τωρα και αυτο θα σημαινε γρηγοροτερη πτωση της απασχολησης" λεει ο Mauro Gozzo.

Οσον αφορα την σταση των Σουηδων απενατι στο Ευρω εχει μεν γινει πιο θετικη συμφωνα με τη τελευταια σφυγμομετρηση της Sifo, αλλα o M. Gozzo πιστευει οτι ειναι το πορτοφολι του καθενος που αποφασιζει!

"Ο κοσμος βλεπει οτι κοστιζει ολο και περισσοτερο να κανει εισαγωγες, η να ταξιδευει κανεις στο εξωτερικο και φυσικα κατι τετοιο δεν αρεσει σε πολλους. Αλλά θα πρεπει να βλεπουν επισης οτι ειναι μικροτερο το ρισκο να χαθουν δουλειες!", ειπε ο Mauro Gozzo.

Εμεις τι λεμε;