Τα τραγούδια της ζωής

Την περασμένη Κυριακή, αν περπατούσες στο Πλόβντιβ , θα έβλεπες μόνο κόκκινα γαρύφαλλα. Κάτι το τσουχτερό κρύο, κάτι το "κάθισμα" της αγοράς, δεν κυκλοφορούσαν τόσοι όσο συνήθως, οπότε ήταν πολύ εύκολο να χαζεύεις τα χέρια λίγο-πολύ όλων. Τα χέρια λοιπόν, κρατούσαν τρυφερά ένα κόκκινο γαρύφαλλο.Κάποια στιγμή, έφτασε και στο δικό μου χέρι ένα κόκκινο γαρύφαλλο μαζί με μία καρτούλα.

Σας μεταφράζω (όσο πιο καλά μπορώ), τί έλεγε αυτή η καρτούλα :

"Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ «Τραγούδια της ζωής».

Πριν από 65 χρόνια, τον καιρό του Ολοκαυτώματος, στην Βουλγαρία , σώθηκαν οι ζωές 49000 Εβραίων της Βουλγαρίας. Το διεθνές χορωδιακό φεστιβάλ «Τραγούδια της ζωής», διοργανώνεται σε ανάμνηση αυτής της ηρωικής σωτηρίας. Μουσικοί και ερμηνευτές από το Ισραήλ, την Αμερική, τον Καναδά και την Βουλγαρία, συναντιόνται στα πλαίσια του φεστιβάλ, για μια σειρά συναυλιών στην Σόφια, το Πλόβντιβ, το Τελ Αβίβ και την Ιερουσαλήμ, από την 21η Νοέμβρη μέχρι και την 1η Δεκέμβρη.

Παρακαλούμε, δεχτείτε αυτό το λουλούδι, ένα από τα 49.000 που χαρίζονται σήμερα στην Βουλγαρία, σαν σημάδι της ευγνωμοσύνης μας προς εσάς – απόγονους εκείνης της γενιάς των Βούλγαρων που αντιστάθηκαν στο κακό και επέλεξαν την ζωή."

Οι συναυλίες του φεστιβάλ , πραγματοποιήθηκαν στην Σόφια, την περασμένη Δευτέρα 24.11 και στο Πλόβντιβ, χθες, 25.11.Επισκέφτηκα την ιστοσελίδα της οργάνωσης «Τραγούδια της ζωής» και μπορείτε να το κάνετε κι εσείς, εάν τα κόκκινα γαρύφαλλα, σας άγγιξαν λίγο.

Εξήντα χρόνια ελληνισμού στην Ουγγαρία

Επίσκεψη του υφυπουργού Εξωτερικών, Θ. Κασσίμη για την επέτειο της ελληνικής παρουσίας στην Ουγγαρία.

Με μία πανηγυρική εκδήλωση για τα 60 χρόνια ελληνικής παρουσίας στην Ουγγαρία ολοκληρώθηκε η τριήμερη επίσκεψη του υφυπουργού Εξωτερικών και αρμοδίου σε θέματα Αποδήμου Ελληνισμού Θεόδωρου Κασσίμη στη Βουδαπέστη.

«Είναι πραγματικά πολύ συγκινητικό να βλέπεις τη δουλειά που εδώ και 60 χρόνια κάνουν οι Έλληνες εδώ για τη διατήρηση της γλώσσας, του πολιτισμού και της Ιστορίας μας, των παραδόσεων και της πίστης μας», τόνισε ο υφυπουργός, εντυπωσιασμένος από τη λειτουργία σχολείων και ενώσεων της ελληνικής κοινότητας, η οποία αποτελείται κυρίως από πρόσφυγες του Εμφυλίου που δεν επαναπατρίστηκαν.Μολονότι λίγοι, 4.500-5.000 άτομα, οι Έλληνες της Ουγγαρίας διακρίνονται για τη ζωντάνια τους και ως μία από τις πιο δραστήριες 13 αναγνωρισμένες μειονότητες του ουγγρικού κράτους, από το οποίο τους παρέχονται πολιτικά και οικονομικά προνόμια. Ενδεικτικά αναφέρεται η έδρα της Πανουγγρικής Αυτοδιοίκησης των Ελλήνων, σε κεντρικό κτίριο δίπλα στη Βουλή που παραχώρησε το ουγγρικό κράτος, την οποία επισκέφτηκε ο κ. Κασσίμης, διαπιστώνοντας με ικανοποίηση και τη δημιουργική λειτουργία του 12τάξιου σχολείου που στεγάζεται εκεί, με τα 260 παιδιά ηλικίας 6 έως 21 ετών.Η βοήθεια του ουγγρικού κράτους προς τους Έλληνες πρόσφυγες υπήρξε καθοριστική ήδη από τη δεκαετία του 1950, όταν το 1952 κτίστηκε ένα ολόκληρο χωριό, 60 χιλιόμετρα από τη Βουδαπέστη, το ελληνοχώρι που μετονομάστηκε σε χωριό Μπελογιάννης, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες στέγασης 1.850 Ελλήνων. Χωριό που μέχρι σήμερα, μολονότι οι Έλληνες αποτελούν το ένα τρίτο των 1.200 κατοίκων, αποτελεί μία νησίδα ελληνισμού.«Είναι τιμή μας που μας επισκέπτεστε, που η πατρίδα δεν μας ξεχνά και είναι παρούσα με τη βοήθειά της», είπε ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Ριζογιάννης, υποδεχόμενος τον υφυπουργό στο χωριό.Με μια μικρή γιορτή με ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς από τη νεολαία, υποδέχθηκαν οι κάτοικοι τον υφυπουργό.

«Η Ελλάδα είναι πάντα δίπλα σας και για εμάς θα είστε η καλύτερη γέφυρα ανάμεσα στις δύο χώρες», τόνισε ο κ. Κασσίμης, εκφράζοντας ένα «μεγάλο ευχαριστώ» τόσο προς τους ιδίους που διατήρησαν ζωντανό τον ελληνισμό στην Ουγγαρία, όσο και προς το ουγγρικό κράτος.Οι διμερείς σχέσεις των δύο χωρών χαρακτηρίζονται, εξάλλου, ως άριστες και από τις δύο πλευρές, με αποτέλεσμα να υπάρχει αμφότερα και πολιτική βούληση για περαιτέρω ανάπτυξη των οικονομικών και πολιτιστικών σχέσεων. Το ελληνικό επενδεδυμένο κεφάλαιο στην Ουγγαρία υπερβαίνει τα 500 εκατ. δολάρια, ενώ παράλληλα η Ελλάδα αποτελεί έναν από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς των Ούγγρων.Στις συναντήσεις που είχε ο κ. Κασσίμης στην ουγγρική πρωτεύουσα με την Α΄ υφυπουργό Εξωτερικών κα Marta Horvath-Fekszi και με τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ, αρμόδιο για θέματα αποδήμων Ούγγρων κ. Ferenc Gemesy εκφράστηκε εκ νέου η πρόθεση της ουγγρικής κυβέρνησης για την επιστροφή των 22 ελληνικών αρχαιοτήτων, η οποία θα συζητηθεί από ειδική επιτροπή που πρόκειται να αποστείλει στη Βουδαπέστη σύντομα το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού, ενώ παράλληλα συζητήθηκαν οι δυνατότητες προξενικής συνεργασίας σε τρίτες χώρες.Απόψεις ανταλλάχθηκαν για τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και την πορεία της ΕΕ.Ο κ. Κασσίμης ευχαρίστησε την ουγγρική κυβέρνηση για τη στήριξή της προς την ελληνική μειονότητα και ειδικότερα για τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.

kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Μ. Βρετανια- Baby P

19 Νοεμβρη:

Παγκόσμια Ημέρα Ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση!!

Ήταν ένα μωρό μόλις 17 μηνών, που η μητέρα του, ο πατριός του και ένας φίλος τους χρησιμοποιούσαν σαν σάκο του μποξ επί οκτώ ολόκληρους μήνες, κακοποιώντας το μέχρι θανάτου. Οι δήμιοι καταδικάστηκαν, αλλά οι ένοχοι δεν είναι μόνον αυτοί.

Άφωνη παρακολουθεί τις τελευταίες ημέρες η βρετανική κοινωνία την υπόθεση του μωρού που έπεσε θύμα της κτηνωδίας των «δικών του» ανθρώπων και της αδιαφορίας των κοινωνικών και υγειονομικών υπηρεσιών. Ο Βaby Ρ, όπως είναι γνωστός για νομικούς λόγους, γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 2006 στο Χάρινγκεϊ του Βόρειου Λονδίνου και παραδόθηκε στην ευθύνη της μητέρας του όταν η τελευταία χώρισε με τον πατέρα του.

Στις αρχές του 2007, η μητέρα συνήψε δεσμό με έναν άλλο άνδρα. Τότε ξεκίνησε και το μαρτύριο του μωρού, που κράτησε οκτώ ολόκληρους μήνες. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, μάλιστα, ίσως η μητέρα του να βασάνιζε το μωρό από τότε που γεννήθηκε.

Σαν σκυλί
Στο διάστημα αυτό, ο Βaby Ρ νοσηλεύτηκε πάνω από 60 φορές (!) με μώλωπες, δαγκωματιές και διάφορους άλλους τραυματισμούς. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ψάξει ποιος τον βασάνιζε. Ώσπου, τον Αύγουστο του 2007, βρέθηκε νεκρός στην κούνια του.

Είχε οκτώ σπασμένα πλευρά, σπασμένη πλάτη, κι έλειπε ένα κομμάτι από το δάκτυλό του. Παντού γύρω του υπήρχαν κηλίδες αίματος. Πηγές της ανάκρισης είπαν ότι είχε πάνω από 50 τραύματα, από τα οποία 15 γύρω από το στόμα. Κάποιος είπε ότι, παρ΄όλα αυτά, στο πρόσωπο του μωρού υπήρχε μια υποψία χαμόγελου. Ίσως επειδή γνώριζε πια ότι το μαρτύριό του τελείωνε.

Οι τρεις δολοφόνοι καταδικάστηκαν την περασμένη εβδομάδα σε κάθειρξη 14 ετών. Για την 27χρονη μητέρα έγινε γνωστό ότι δεν είχε ποτέ μια σταθερή δουλειά και περνούσε ώρες σε πορνογραφικές ιστοσελίδες. Όσο εκείνη σερφάριζε, ο 32χρονος φίλος της κακοποιούσε το μωρό, στριφογυρίζοντάς το στον αέρα από τον λαιμό ή τα πόδια και γρονθοκοπώντας το.

Το ανάγκαζε επίσης να εκτελεί εντολές σαν σκυλί. Όπως είπε στο δικαστήριο, ήθελε να το «σκληραγωγήσει». Η τρομακτική αυτή υπόθεση έφερε στην επιφάνεια το επίπεδο των υγειονομικών υπηρεσιών στη Βρετανία και ανέδειξε την ανάγκη να αναθεωρηθούν επειγόντως οι νόμοι για την προστασία των παιδιών.

Όποτε το μωρό διακομιζόταν στο νοσοκομείο με μώλωπες, οι γιατροί πίστευαν τις απίθανες δικαιολογίες που έδινε η μητέρα. Μια μέρα επισκέφθηκαν το διαμέρισμα και διαπίστωσαν ότι ήταν βρώμικο και μύριζε ούρα. Μια άλλη μέρα βρήκαν ψόφια ποντίκια- τροφή για το φίδι που ο άνδρας είχε στο δωμάτιό του.

Όλα αυτά δεν τους εμπόδισαν, όμως, να επιτρέψουν να συνεχιστεί η παραμονή του μωρού στο σπίτι. Η τελευταία γιατρός που είδε το μωρό ζωντανό, δύο ημέρες πριν από τον θάνατό του, διέγνωσε κρυολόγημα...

Γκόρντον Μπράουν

Ο πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν υποσχέθηκε πως θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επαναληφθεί μια τέτοια τραγωδία. Σύμφωνα πάντως με χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα των «Sunday Times», θύμα κακοποίησης έχει πέσει και η αδελφή του Βaby Ρ, που είχε ενταχθεί κι αυτή σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής προστασίας.

Αναδημοσιευση απο τα ΝΕΑ

I N F O

19 Νοεμβρίου: 933 οργανισμοί από 135 κράτη παγκοσμίως ενώνουν τις δυνάμεις τους ενάντια στην παιδική κακοποίηση. Για ένα παιδί κινητοποιήθηκε η κρατική μηχανή και οι πολίτες στην Αγγλία. Για τα 1984 στη χώρα μας τι έχουμε κάνει;

Χανιά - Απεργία πείνας οικονομικών μεταναστών

Η φώτο είναι απο το μπλόγκ του Gazi Kapllani



"Σε απεργία πείνας προχωρούν από σήμερα 15 οικονομικοί μετανάστες που ζούν στα Χανιά με αίτημα να τους χορηγηθεί άμεσα άδεια παραμονής στην Ελλάδα.

Οι απεργοί πείνας “έστησαν” 8 σκηνές έξω από το δημαρχείο Χανίων δηλώνοντας πως θα παραμείνουν εκεί μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημα τους.

Από νωρίς το πρωί έξω από το δημαρχείο έχουν συγκεντρωθεί και δεκάδες ακόμα οικονομικοί μετανάστες που με πανώ και συνθήματα ζητούν και αυτοί να τους χορηγηθεί άδεια παραμονής στην χώρα μας.

Οι συγκεντρωμένοι που έχουν την συμπαράσταση του φόρουμ μεταναστών, μοίρασαν στους περαστικούς φυλλάδιο με τα αιτήματα τους.

Στα Χανιά οι οικονομικοί μετανάστες που έχουν καταθέσει τα χαρτιά τους αλλά δεν έχουν πάρει άδεια παραμονής υπολογίζονται στους 500

Όπως υποστηρίζουν με βάση την παρούσα νομοθεσία έχουν καταθέσει το φάκελο για αδεια παραμονής αφού εκπληρώνουν τις προυποθέσεις αλλά η απάντηση ήταν απορριπτική καθώς είχαν μπει παράνομα στην Ελλάδα."
Πηγή: www.metropolisradio.gr

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση συζητά: "Μετανάστευση και καταπολέμηση του εγκλήματος στη συνάντηση Καραμανλή - Παυλόπουλου".


"Συνεργασία με τον υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο είχε στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός. Ο κ. Παυλόπουλος ενημέρωσε τον κ. Καραμανλή για το σχεδιασμό και την αποτελεσματικότητα της καταπολέμησης του εγκλήματος καθώς και το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση.

Ο υπουργός Εσωτερικών τόνισε ότι έχει μπει σε εφαρμογή ένας νέος σχεδιασμός για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, σημειώνοντας ότι είναι ορατή η βελτίωση κυρίως σε επίπεδο αποκαλύψεων από την πλευρά της Ελληνικής Αστυνομίας.

«Δεν υποτιμώ το πρόβλημα, ιδιαίτερα σε ορισμένες γειτονιές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια» είπε ο κ. Παυλόπουλος προσθέτοντας, όμως, ότι σε επίπεδο αποκαλύψεων στον τομέα του οργανωμένου εγκλήματος η Ελληνική Αστυνομία έχει κάνει σημαντικά βήματα.

Σε ό,τι αφορά το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη λαθρομετανάστευση, ο κ. Παυλόπουλος υπογράμμισε ότι εντός του Νοεμβρίου θα γίνουν με πρωτοβουλία της γαλλικής προεδρίας δύο κρίσιμες συναντήσεις που αφορούν την εφαρμογή του συμφώνου πάντα με γνώμονα, όπως είπε, τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο κ. Παυλόπουλος είπε ότι η χώρα μας θα θέσει στις συναντήσεις το ζήτημα της εφαρμογής του συμφώνου και κυρίως για τα κράτη που είναι εκτός ΕΕ ή που επιθυμούν να ενταχθούν στην ΕΕ, ώστε να τηρούν τις υποχρεώσεις τους για την αντιμετώπιση του δουλεμπορίου."

Πηγή: www.in.gr

Η μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας είναι...ανέκδοτο. Απο την μιά προβάλει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στην ΕΕ, που όντως είναι υπαρκτό, απο την άλλη κλείνει τα μάτια στις συνθήκες κάτω απο τις οπίες ζούν οι μετανάστες στην χώρα μας και τα δικαιώματα τους.

Ο κόσμος αλλάζει

Η λευκή γιαγιά του Ομπάμα (φωτογρ.) πέθανε λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες. Ήταν η γυναίκα που τον είχε μεγαλώσει από τα 10 του, σύμφωνα με τις δικές της αρχές καταπώς είχε δηλώσει, αρχές μιας γυναίκας από το Κάνσας η οποία είχε δουλέψει πολύ σκληρά στη ζωή της και είχε στερηθεί διάφορες καταναλωτικές χαρές για το χατίρι του εγγονού της.
Και μάλλον θα τον είχε πληγώσει όταν κάποτε δήλωσε, ίσως της ξέφυγε, ότι φοβάται καμιά φορά στον δρόμο όταν την προσπερνούν μαύροι άνδρες. Πάντως καλά τον διαχειρίστηκε τον φόβο της ο Ομπάμα, δεν του έκοψε τα πόδια. Κι εκείνη πάλι, ωραία τον πάλεψε και τον φόβο αυτόν και τις άλλες προκαταλήψεις που σίγουρα θα είχε, μεγαλώνοντας με στερήσεις το μαύρο εγγόνι.

Δεν είναι οι άνθρωποι εκ γενετής άνετοι και γενναιόδωροι, δεν μεγαλώνουν με τα βασικά άρθρα περί ισότητας στην καρδιά τους, μπορούν να το παλέψουν ωστόσο, και με την πάλη αυτή αλλάζουν τον κόσμο.

Γιατί υπάρχουν παππούδες και γιαγιάδες που δυσκολεύονται να δεχθούν τα εγγόνια τους από μεικτούς γάμους, αρνούνται να τα βάλουν με τις προκαταλήψεις τους, τις θεωρούν αιώνιες αλήθειες και καταδικάζουν μικρά παιδιά να μεγαλώνουν με μια απόρριψη που τα πληγώνει σε ανυπολόγιστο βάθος.

Ο κόσμος αλλάζει όσο τον αλλάζει ο καθένας μόνος του, γύρω του όσο μπορεί, και μέσα του όσο αντέχει. Αν οι δυο αυτοί παππούδες, ο βετεράνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η κλητήρας που κατάφερε να γίνει διευθύντρια τράπεζας, είχαν μείνει κολλημένοι στους φόβους τους, ο κόσμος θα είχε μείνει πολύ πίσω.

Ο κόσμος άλλαξε με τη στάση τους, με την υπέρβαση που έκαναν, όπως αλλάζει με την υπέρβαση που μπορούν να κάνουν όλοι όσοι τυχεροί έχουν την ευκαιρία. Αναδημοσιευση απο ΤΑΝΕΑ

Η Σουηδία γιορτάζει: Ημέρα Kanelbulle

Όταν βρεθείς στην Σουηδία ή Φινλανδία (γενικά βόρειες χώρες? δεν το έχω ψάξει παραπάνω) αποκλείεται να μην πάρει το μάτι σου κάτι γλυκάκια με κανέλα.

Βέβαια καταλαβαίνεις τώρα ότι "πλακώνονται" εδώ επάνω για το ποια χώρα είναι η "μαμά" τους. Η Σουηδία λέει ότι είναι Σουηδικά και λέγονται Kanelbulle, η Φινλανδία τα ονομάζει Korvapuusti, η Γερμανία κάπως αλλιώς και πάει λέγοντας.
Γι'αυτό δεν θα τα βαφτίσω Σουηδικά, απλά θα πω ότι εδώ είναι τόσο διάσημα και αγαπητά στην Σουηδία, που έχουν γιορτή στις 4 Οκτωβρίου!

Kanelbullar ή cinnamon buns/rolls

Τι είναι λοιπόν το Kanelbulle?

Kanelbulle είναι ένα "γλυκό ψωμάκι" (~bulle) με κανέλα (kanel~). Η ζύμη είναι ζυμωμένη με κάρδαμο και από πάνω έχει "χοντρή ζάχαρη" (καλά, στις περιγραφές δεν με πιάνει κανένας). Τώρα η γέμιση συνήθως είναι μια "πάστα" από βούτυρο, κανέλα και ζάχαρη. Σπανίως είναι απλά κανέλα σκόνη και στην χειρότερη περίπτωση είναι ένα σιρόπι (το οποίο μπορείς να το πάρεις και στο supermarket) αλλά δεν μπορώ να πω ότι το αποτέλεσμα βγαίνει τόσο yum...

Τα kanelbullar κάτι που "you love to hate" στην Σουηδία. Εννοώ ότι υπάρχουν παντού και είναι πάντα διαθέσιμα (στα supermarket, σε φούρνους (προϋποθέτει ότι θα βρεις τον φούρνο πρώτα), στις καφετέριες, κτλ) και έτσι από την πρώτη μέρα που θα πατήσεις το πόδι σου εδώ τρως τόσα πολλά που τα σιχαίνεσαι στο τέλος, αλλά παρόλα αυτά συνεχίζεις να τρως και να τρως και να τρως... (είναι yum!).

Οι Σουηδοί (και εμείς εδώ που προσπαθούμε να τους αντιγράψουμε :D ) συνήθως τα τρώνε κατά το απογευματικό τους "fika". Fika είναι το "πάμε για καφέ" που λέμε εμείς, αλλά δεν είναι έτσι "ξεροσφύρι" (ούτε κρατάει 2 ώρες -γκουχ γκουχ-). Συνήθως παίρνεις έναν καφέ/τσάι και μαζί ένα kanelbulle, ένα muffin, ένα brownie, έστω ένα μπισκοτάκι, ένα κάτι! Γι'αυτό και σχεδόν σε όλες τις καφετέριες εδώ θα δεις να έχουν μια βιτρίνα με γλυκάκια (θα κοιτάξω μια μέρα να βγάλω μια φωτογραφία και θα την ανεβάσω εδώ) για να έχεις κάτι να σου συνοδέψει τον καφέ σου. Οφείλω να ομολογήσω ότι όποιος έρχεται από Ελλάδα και τον πάω για fika 2-3 φορές, μετά δεν μπορεί να ξεκολλήσει :)

Στην δουλειά το fikapaus (pause for fika) είναι standard το απογευματάκι. Εκεί που δούλευα είχαμε και ένα "υποχρεωτικό" κάθε Παρασκευή στις 3, όπου κάθε άτομο της ομάδας έπρεπε να ψήνει κάτι και να το φέρνει μαζί. Η σειρά δεν ήταν τυχαία βέβαια, αλλά υπήρχε λίστα που έλεγε για κάθε βδομάδα ποιος ήταν "υπεύθυνος" για το fika (και ναι, μέχρι και ο manager ερχόταν με ψημένα γλυκάκια στην δουλειά! ).

Ράφια γεμάτα kanelbullar "λόγω της ημέρας.

Ας αφήσουμε το fika και ας επιστρέψουμε στην γιορτή για μία τελευταία παρατήρηση: για τους κακοπροαίρετους, μόλις ακουστεί το "γιορτή των Kanelbullar" θα πεταχτεί και κανένα απαξιωτικό σχόλιο του τύπου "ε, τι να γιορτάσουν και αυτοί οι καημένοι" με reference πάντα την ατάκα του μπαμπά της Τούλας από το My big fat Greek wedding "Όταν εμείς χτίζαμε τον Παρθενώνα, εσείς κρεμιόσασταν από τα δέντρα" (κυκλοφορεί και σε έκδοση με χοληστερίνη).
Εγώ πάλι νομίζω ότι αυτή η γιορτή είναι πολύ χαριτωμένη (καλύτερη είναι δηλαδή η γιορτή της ρέγγας που έχουμε κάτω? :P ) και έτσι στις 4 του μήνα κατέβηκα στο supermarket (εκεί κρύβονται οι σουηδικοί φούρνοι) και πήρα 3 kanelbullar έτσι για το "καλό". Η προσφορά ήταν 3 για 10 κορώνες (πες 1 ευρώ) και γενικά αυτό που συμβαίνει είναι ότι είτε τα "σκοτώνουν" εκείνη την ημέρα, είτε τα μοιράζουν δωρεάν στον δρόμο, στην δουλειά ή στην σχολή.

Προσφορά 3 για 10 κορώνες

Για κλείσιμο, παραθέτω το official Kanelbullens dag website :)

Glad kanelbullens dag έστω και καθυστερημένα!

Go Dimitris!

Ελαβα προημερών αυτό το μύνημα από τον Δημήτρη Παρούση. Ο Δημητρης είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω και ζηλεύω. Ναι τον ζηλεύω γιατί κάνει το όνειρο του πραγματικότητα. Τον γνώρισα μέσα από το ταξίδι του, τον θαυμάζω για το ήθος του και τα ψυχικά του αποθέματα.
Δημήτρη καλή συνέχεια στο ταξίδι σου και εύχομαι το βιβλίο σου να γίνει η εμπνευση σε όλους προκειμένου να μην χάσουμε το όνειρο μας....Καλό ταξίδι και αντυπομονώ να διαβάσω το βιβλίο σου.


Σας παραθέτω την πρόσκληση και αν είστε εκεί κοντά μην χάσετε αυτή την ευκαιρία.


" Καλημέρα,
Ειμαι ο Δημήτρης απο το www.godimitris.gr . Ο αγωνας συνεχιζεται... Ηθελα να σας ενημερωσω οτι την

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2008 στις 6.45 το απόγευμα, στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, Ακαδημίας 23 (απέναντι από την ΕΣΗΕΑ).

Παρουσιάζω το πρώτο βιβλίο του godimitris. Θα χαρώ αν μπορεσετε να ερθετε εσεις και οι φιλοι μαςJ Δείτε περισσοτερα στο www.godimitris.gr

Το ταξίδι συνεχιζεται... περισοτερα συντομα στο site…

Σας ευχαριστώ.

Δημήτρης."

Τουρισμός και φαντάσματα

Γνωρίζω στην Αίγινα δύο ξενοδοχεία- φαντάσματα. Θεόρατοι σκελετοί τσιμέντου που καταλαμβάνουν πλαγιές και παραλίες που δεν φιλοξενούν παρά μόνο ποντίκια. Κτίστηκαν ακολουθώντας μια άστοχη τουριστική πολιτική της χούντας, υπερβολικά μεγάλα, φιλόδοξα, προορισμένα για ένα είδος τουριστικής ανάπτυξης στο νησί που δεν ήρθε ποτέ.

Αποδείχθηκαν ασύμφορα κι έκλεισαν πριν προλάβει να στεγνώσει το σοβάτισμα. Έδειξαν τι συμβαίνει όταν δεν σέβεται κανείς τις αναλογίες της φύσης και τα μεγέθη της οικονομίας. Σήμερα όμως τι κάνουμε; Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δήλωσε πρόσφατα στο ένθετο «real estate» του «Ηerald Τribune» ότι δεν θα αναπτύξει η Ελλάδα τις ακτές της όπως η Ισπανία, όπου έχουν καταστραφεί από την οικοδόμηση.

Όμως υπερμεγέθεις επενδύσεις, με πολύ αμφιλεγόμενες διαδικασίες, ολοένα και περισσότερο προωθούνται. Αναφέρομαι στις Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης στη Μεσσηνία και στο Κάβο Σίδερο στη Σητεία, οι οποίες, δυσανάλογες για την τοπική κλίμακα, αντλούν το πολύτιμο νερό, καταλαμβάνουν εύφορη γη και απειλούν προστατευόμενες περιοχές του δικτύου ΝΑΤURΑ. Πώς συμβαδίζουν τα λεγόμενα του κ. Σουφλιά προς τη διεθνή αγορά με αυτό το είδος ανάπτυξης;

Ο τουρισμός δεν είναι ανεξάντλητη πηγή εσόδων αν δεν διατηρούνται κάποια επίπεδα παροχών και υποδομών, αν δεν υπάρχει μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και κυρίως προστασία του τοπίου και των φυσικών πόρων, που εν τέλει είναι αυτά που προσελκύουν τους επισκέπτες. Από τις σημερινές μας αστοχίες ο τουρισμός γέμισε ήδη σκελετούς στην ντουλάπα. Ναυάγια πλοίων, ο πρόσφατος τραγικός φόνος του άτυχου 20χρονου νεαρού, αναθυμιάσεις από φτηνές κατασκευές που προκάλεσαν τον θάνατο παιδιών σε ξενοδοχεία στην Κέρκυρα, επικίνδυνα νοθευμένα ποτά, λειψές υποδομές.

Η χώρα μας δομείται για να προσελκύει μαζικά μόνο έξαλλους νέους που έρχονται να ξεσπάσουν πίνοντας ό,τι βρουν. Ένα είδος τουρισμού που δεν ενδιαφέρεται για τις ομορφιές που είχε η Ελλάδα και δικαίως υπερηφανευόταν, αλλά τώρα πια χάνει. Οι τουρίστες που αποζητούσαν τέτοια αγαθά αποχωρούν σταδιακά.

Η φιλοξενία αντικαταστάθηκε από την ασύδοτη κερδοσκοπία, το καλό κλίμα από τις φωτιές και τους καύσωνες και το τοπίο έχει ήδη καταστραφεί σε πολλά μέρη από την υπερβολική δόμηση, τα μπάζα και τα σκουπίδια.

Έχει έρθει η στιγμή να σκεφτούμε αν πραγματικά είναι βιώσιμη η πολιτική μας για τον τουρισμό ή θα αποκτήσουμε κι άλλους σκελετούς και φαντάσματα.

Του Φίλιππου Δραγούμη (μελος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων)
ΤΑ ΝΕΑ

«Τι στο διαβολο κανεις, εδω, σ αυτη τη χωρα!»

Mariatorget tunnelbana, Stockholm

Εδω πεφτει χτυπημενος ενας 45χρονος αφου δεχθηκε ρατσιστικη επιθεση με κλωτσια στο κεφαλι. Τα εγκληματα μισους (hatbrott) αυξανονται δραματικα στη Στοκχολμη τα τελευταια χρονια.

Ο μελαμψος 45χρονος ειχε μολις δει ενα ποδοσφαιρικο αγωνα στο Viking μπαρ στη Στοκχολμη και κατευθυνοταν προς το σταθμο του μετρο για να παει στο σπιτι του. Την ιδια ωρα ενας 39χρονος κατεβηκε απο ενα βαγονι και ανεβαινοντας τη σκαλα εκανε, συμφωνα με ενα μαρτυρα, ναζιστικους χαιρετισμους και φωναξε «Sieg heil» πολλες φορες.
Kοντα στα εκδοτηρια ο 39χρονος φωναξε στον μελαμψο ανδρα δυνατα «Τι στο διαβολο κανεις εδω, σ αυτη τη χωρα!» φραση που ηταν η τελευταια που θυμαται να ακουσε ο 45χρονος αφου προηγουμενως δεχθηκε μια κλωτσια στη κοιλια. Στη προσπαθεια του να σηκωθει το θυμα δεχθηκε και νεα κλωτσια, αυτη τη φορα στο προσωπο, με αποτελεσμα να μη μπορει να θυμηθει τιποτα μετα απο το χτυπημα του κεφαλιου του στο δαπεδο.
Ευτυχως οι καμερες του σταθμου κατεγραψαν το περιστατικο και μαλιστα δειχνουν οτι πριν εγκαταλειψει το θυμα του ο 39χρονος σηκωσε το χερι του για να κανει εναν ακομη ναζιστικο χαιρετισμο! Ο δραστης πιαστηκε λιγα τετραγωνα μακρια απο το σταθμο και ενω μεταφεροταν στο αστυνομικο τμημα φωναζε «hata, hata alla jävla svartskallar» (μισoς για ολους τους ’’μαυροκεφαλους’’) και «SMR» (τα αρχικα ρατσιστικης οργανωσης στη Σουηδια) και κατηγορουσε τους αστυνομικους ως «λακεδες των Εβραιων» αλλα αργοτερα στην ανακριση αρνηθηκε οτι εχει ρατσιστικες αποψεις.
Ηταν, ειπε, πολυ μεθυσμενος και δεν θυμαται τι εκανε! Οταν του εδειξαν το βιντεο απο την επιθεση στο σταθμο εδειξε οτι σοκαριστηκε απο τη συμπεριφορα του. Τωρα κατηγορειται για βιαιη κακοποιηση, υποκίνηση εναντίον εθνικής μειονότητας, απειλη εναντιον υπαλληλου και αντισταση κατα της αρχης. Το θυμα που επεζησε σαν απο θαυμα και χωρις σοβαρους τραυματισμους φοβαται τωρα μετα την επιθεση να ξανακυκλοφορησει στο δρομο!

INFO

Οι ρατσιστικες επιθεσεις αλλα και τα εγκληματα εξ αιτιας του χρωματος του δερματος η της σεξουαλικης προδιαθεσης ανηκουν στη κατηγορια «εγκληματων μισους» και αυξανονται τα τελυταια χρονια. Μονο στη περιοχη της Στοκχολμης τη περασμενη χρονια εγιναν 1014 καταγγελιες μια αυξηση 16% σε συγκριση με το 2006.
Το περιστατικο συνεβει 2008/06/12 , αλλα δημοσιευτηκε προσφατα στην εφημεριδα Mitt i

Η γενια των 700€...

Νέα Mέσα στην τελευταία δεκαετία περισσότερα από 550.000 άτομα υψηλής ειδίκευσης έχουν μεταναστεύσει, καθώς η παρατεταμένη οικονομική κρίση και οι περιορισμένες ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης αναγκάζουν όλο και περισσότερους νέους να εγκαταλείψουν την Ελλάδα.
Η Ελλάδα... χαιρετίζει τη νέα γενιά των μεταναστών της. Νέοι, πτυχιούχοι, απόφοιτοι αξιόπιστων πανεπιστημίων, λαμπρά μυαλά στον τομέα τους, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα... πάτρια εδάφη για να αποφύγουν τον εργασιακό Μεσαίωνα που υφίστανται στην Ελλάδα. Στα οργανωμένα κράτη που πηγαίνουν έχουν, λένε, περισσότερες ευκαιρίες να δείξουν τι αξίζουν...
Το επόμενο βήμα της «γενιάς των 700 ευρώ» είναι η μετανάστευση. Χιλιάδες νέοι 25-35 ετών, στα πιο παραγωγικά χρόνια της ζωής τους, ρίχνονται στην αγορά εργασίας με κάθε καλή διάθεση να προσφέρουν στη χώρα τους. Η αδυναμία της ελληνικής αγοράς να απορροφήσει τα λαμπρά μυαλά, αλλά κυρίως η οικονομική κρίση, η συνεχής λιτότητα και τα φορολογικά μέτρα-θηλιά κάνουν τους νέους επιστήμονες να στραφούν σε άλλες χώρες, όπου οι προοπτικές για εργασιακή αποκατάσταση και ποιότητα ζωής είναι καλύτερες.
Η νέου τύπου «οικονομική» μετανάστευση ξεκίνησε ως τάση, αλλά τείνει να γίνει... μάστιγα. Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ΗΠΑ και λιγότερο Καναδά ή Αυστραλία είναι οι προορισμοί που επιλέγουν οι πτυχιούχοι.

«Μέσα στην τελευταία δεκαετία υπολογίζουμε ότι περισσότερα από 550.000 άτομα υψηλής ειδίκευσης έχουν μεταναστεύσει σε ΗΠΑ, Καναδά και Β. Ευρώπη», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) Σάββας Ρομπόλης.

Το «Εθνος της Κυριακής» μίλησε με νέες και νέους με λαμπρές σπουδές, αλλά και με άλλους επαγγελματίες, εξειδικευμένους και διακεκριμένους στον τομέα τους, που είτε βρίσκονται στην Ελλάδα και σκέφτονται να μεταναστεύσουν ή έχουν ήδη μεταναστεύσει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΗΣ Η/Υ
"Ολα τα αρνητικά σ' αυτή τη χώρα"
Ακόμη ένας νέος που σκέφτεται να μεταναστεύσει προς τη Βόρεια Ευρώπη είναι ο Δημήτρης Ευθυμίου, ο οποίος περιγράφει με τα δικά του λόγια το γιατί: «Αυτή η χώρα όσο μεγαλώνω εγώ κι όσο γερνάει εκείνη τόσο με ενοχλεί... Αντί να εξελίσσεται και να ανθίζει και το βιοτικό επίπεδο να ανεβαίνει, όλο και περισσότερα άλφα στερητικά βλέπω να έρχονται ουρανοκατέβατα.

Α-ναξιοκρατία: να βάζεις στη θέση τον ξάδερφο που θα σου δώσει και κάνα ψηφαλάκι όταν χρειαστεί.
Α-ρνησιδικία, να βάζεις το «λαμόγιο» σε θέση ισχύος απέναντι σε αυτόν που ζητάει Δικαιοσύνη, ενώ λες στον τελευταίο περίμενε 5 χρονάκια για τη δίκη και άλλα τόσα για να τελεσιδικήσει.
Α-ναξιοπαθούσα πολιτική σκηνή.
Α-νίκανη να χειριστεί οτιδήποτε, από τα μικρότερα σκάνδαλα έως τις μεγαλύτερες προκλήσεις των καιρών που έρχονται.
Α-νέχεια για όλο και περισσότερους.
Α-μύθητο πλουτισμό για ολίγους.
Α-πουσία αισθήματος ευθύνης οποιουδήποτε είδους.
Α-αφορολόγητο για την Εκκλησία, το μεγαλύτερο real-estate agency της χώρας.

Αυτά τα άλφα τα στερητικά, λοιπόν, όποιος είναι υγιής συναισθηματικά και διανοητικά θέλει να τα αφήσει τρέχοντας πίσω του. Και να υποκαταστήσει τα άλφα τα στερητικά με τις γνήσιες και ατόφιες ιδιότητες, σε ένα υγιές περιβάλλον όπου το άτομο θα αναπτυχθεί και θα πιάσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του...».

ΒΑΣΙΑ ΑΓΓΕΛΗ, ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΟΣ
Με βασικό μισθό και ανασφάλιστη

Βρετανικό πτυχίο στην Ιστορία της Τέχνης και την Κοινωνιολογία. Μεταπτυχιακό σε Αγγλία και Γαλλία πάνω στην Κοινωνική Ανθρωπολογία, με εξειδίκευση τους λαούς της Αμερικής, της Ωκεανίας και της Αφρικής.
Οι σημαντικοί αυτοί τίτλοι σπουδών δεν βοήθησαν τη Βάσια Αγγελή να βρει στην Ελλάδα κάποια θέση εργασίας στον τομέα της. Επέστρεψε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2006 και εδώ και δύο χρόνια υποαπασχολείται ή εργάζεται με συμβάσεις σε θέσεις για τις οποίες έχει πολλά παραπάνω προσόντα. Τα οποία βοηθούν βεβαίως στο αποτέλεσμα της δουλειάς, αλλά δεν... πληρώνονται.
«Οσο για τις απολαβές μου, αυτές σπανίως ξεπερνούν τον βασικό μισθό. Δεν παίρνω επίδομα πτυχίου, ούτε ξένων γλωσσών, ενώ δεν είναι λίγοι οι εργοδότες που μου ζήτησαν να μείνω ανασφάλιστη», μας λέει. «Κάτω από αυτές τις συνθήκες, σκέφτομαι να ξαναφύγω. Πρώτη επιλογή μου είναι η Αγγλία, λόγω εξοικείωσης με το περιβάλλον, αλλά θα προτιμούσα τη Γαλλία, όπου βρίσκεται και η έδρα της UNESCO, για την οποία θα ήθελα να δουλέψω», μας λέει.

ΚΑΛΥΨΩ ΚΑΜΠΑΝΗ, ΣΥΝΤΗΡΗΤΡΙΑ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ
Στην Ολλανδία με προσέλαβαν με αρχικό μισθό 2.400

Με τρία επιστημονικά πτυχία στον τομέα της συντήρησης Τέχνης, η Καλυψώ Καμπάνη επέστρεψε στην Ελλάδα γεμάτη διάθεση να βοηθήσει στη φροντίδα των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Παρά την καλή διάθεση, όμως, η Καλυψώ σύντομα αντιμετώπισε τις πρώτες δυσκολίες. «Επιστρέφοντας από την Αγγλία αντιμετώπισα μια τελείως απογοητευτική και εξευτελιστική για την Ελλάδα πραγματικότητα. Δεν κατάφερα να αναγνωρίσω τα πτυχία μου, καθώς δεν υπάρχει αντίστοιχο πανεπιστημιακό τμήμα, οπότε θα αναγκαζόμουν να τα υποβιβάσω εξισώνοντάς τα με το αντίστοιχο των ΤΕΙ. Η εναλλακτική που μου πρότειναν ήταν να δουλέψω με σύμβαση 600 ευρώ, χρησιμοποιώντας το διετές Higher National Diploma που κατείχα. Υστερα από έναν χρόνο προσπάθειας και απογοήτευσης, αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου στο εξωτερικό», λέει.
«Μέσα σε λίγους μήνες αναζήτησης δουλειάς μια μεγάλη εταιρεία συντήρησης της Ολλανδίας, εκτιμώντας τα προσόντα που διέθετα, μου πρότεινε θέση με αρχικό μισθό 2.400 ευρώ τον μήνα», διηγείται.
Τα τελευταία δύο χρόνια η Καλυψώ ζει και εργάζεται στο Αϊντχόφεν της Ολλανδίας, «όπου το επίπεδο ζωής είναι πολύ ανώτερο από αυτό της Ελλάδας, τα δε κριτήρια αξιολόγησης αξιοκρατικά και δίκαια», λέει χαρακτηριστικά

ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ
Το Αμστερνταμ άλλαξε την ποιότητα της ζωής μου

Οι προοπτικές που (δεν) είχε στην Ελλάδα έκαναν τον απόφοιτο του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή Φυσικής, Σταύρο Μελαχροινό, να αναζητήσει εργασία στο εξωτερικό. Εδώ και πέντε χρόνια εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της Ολλανδίας στον τομέα της διεθνούς εκπαίδευσης.
«Το επάγγελμα του καθηγητή στη χώρα μας έχει συγκεκριμένη πορεία και περιορισμένες δυνατότητες. Στην Ολλανδία το σχολείο στο οποίο εργάζομαι μου προσφέρει μεγάλες δυνατότητες σε επίπεδο διδασκαλίας, αλλά και σε επιμόρφωση, αφού μου δίνει κίνητρα να μη σταματήσω να ασχολούμαι με το επάγγελμά μου και την εξέλιξή του», τονίζει. Οσο για τα οικονομικά, «ο μισθός που είχα πριν από 5 χρόνια στην Αθήνα ήταν 1.000 ευρώ, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο και για την ίδια δουλειά στην Ολλανδία έπαιρνα τα διπλάσια.
Σήμερα, οι απολαβές μου πλησιάζουν τις 3.000», λέει. «Η δε ποιότητα ζωής μου έχει αλλάξει προς το καλύτερο. Ως πολίτης έχω άποψη, φωνή που ακούγεται, μπορώ να διαμαρτυρηθώ και να απαιτήσω απάντηση από δημόσια υπηρεσία, πληρώνω φόρους, αλλά βλέπω οι φόροι αυτοί πού πάνε. Εδώ υπάρχει κράτος πρόνοιας, υπάρχει κοινωνική πολιτική», τονίζει.

ΑΛΕΞΗΣ ΜΠΑΡΖΟΣ, ΟΠΕΡΑΤΕΡ
Παίρνω τριπλάσιο μεροκάματο στο Παρίσι

Σπούδασε στη Ρώμη κοινωνιολογία και φωτογραφία, αλλά επέλεξε τελικά να ακολουθήσει το επάγγελμα του εικονολήπτη. Ο Αλέξης Μπαρζός ζει σήμερα με την οικογένειά του στο Παρίσι, όπου και συνεργάζεται με εταιρείες παραγωγής κυρίως της Γαλλίας, της Ιταλίας, αλλά και της Ελλάδας.

«Ζούσα χρόνια στο εξωτερικό, αλλά ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα. Επέστρεψα σε μια καλή εποχή, προ των Ολυμπιακών Αγώνων, άνοιξα εταιρεία και απασχολούσα περίπου 15 άτομα. Ωστόσο, μετά τους Αγώνες επήλθε κρίση στην αγορά, ενώ τα φορολογικά μέτρα με ανάγκασαν να κλείσω την εταιρεία και να έρθω στη Γαλλία», λέει ο Αλέξης, ο οποίος σήμερα συνεργάζεται με εταιρείες παραγωγής από την Ευρώπη. «Ενα μεροκάματο στην Ελλάδα, με κάμερα, αυτοκίνητο και βοηθό, δεν ξεπερνά τα 250 ευρώ. Στο Παρίσι η ώρα εργασίας σου ξεκινά με το που θα φύγεις από το σπίτι, διαρκεί 8 ώρες και πληρώνεται 650 ευρώ. Διαφορετική είναι επίσης και η ίδια η νοοτροπία της τηλεόρασης, που αντιμετωπίζει τον οπερατέρ ως σοβαρό επαγγελματία».

ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ, EΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28/9/2008
mapsara@pegasus.gr