Tuesday, April 14

John Turturro’s documentary - "Beyond Wiseguys"



To ντοκυμαντερ του John Turturro "Beyond Wiseguys" δειχνει πώς οι Ιταλο Aμερικανοι καταφεραν να μεταμορφωθουν απο "outsiders" — τυποποιημενοι απο το κατεστημενο του Hollywood σαν κακοποια στοιχεια—σε δημιουργικη, υπολογισιμη δυναμη στην Αμερικη. Χρησιμοποιωντας ενα μωσαïκο απο συνεντευξεις με γνωστους και συγχρονους Ιταλο Αμερικανους ηθοποιους και παραγωγους ταινιων οπως ο Chazz Palminteri, Stanley Tucci, Susan Sarandon, Jack Valenti, David Chase, Ben Gazzara, Isabella Rossellini και αλλους, το ντοκυμαντερ δινει εμφαση στους τροπους που χρησιμοποιησαν τη πολιτιστικη τους κληρονομια για να διαμορφωσουν θετικα αυτο που σημερα λεγεται Αμερικανικος κινηματογραφος.

Aπο συνεντευξη του John Turturro:

What do you hope audiences will take away from your new documentary "Beyond Wiseguys"? What made you want to this project?
John Turturro: I'd like audiences to realize that Italian Americans have been a major creative force behind-the-scenes in Hollywood since American movies began, and that their influence on American films isn't completely defined by writing, directing or acting in mob movies, although some of these movies are masterpieces and I'm proud of them too. I wanted to do this project because I feel very personal about my background. It's very important to me, both personally obviously, and professionally. I've directed and co-written a couple of things, and I've acted in many films, and who you are or whatever your emotional makeup is is part of your instrument that you have to play on and a lot of that depends on how you've grown up and what you've perceived, what you've been around physically or emotionally. You bring your background to what you do, and make art out of it, and this is what this film is about.


You've stated that "the story of Italian Americans in film has not yet been told on screen." What's that story?
JT: The story of Italian Americans in Hollywood is pretty much the same story as that of any minority group that's trying to "make it" in America, only maybe written a little larger, because it's a big community with a big personality. They started out as being stereotyped on the screen as gangsters and lowlifes from the early days of silent movies because that's how American society thought of them at the turn of the 20th Century, but meanwhile immigrants like Frank Capra and Rudolph Valentino were doing whatever was necessary to succeed and assimilate in the movie business and like everybody else, get their own piece of the American Dream. Then slowly, slowly the children and grandchildren of immigrants built on the reputations of their forebears in the business and finally now you've got great directors like Scorsese and Coppola climbing to a place where they can write, direct, and act the stories that mean something authentic to them.
Περισσοτερα...





Monday, April 13

Stuck in the past: H Mοντερνα λογοτεχνια εχει παθος με την Ιστορια;

Οι συγχρονοι συγγραφεις φαινεται να ειναι τοσο συνεπαρμενοι με το παρελθον και την ιστορια, που συχνα αδιαφορουν για την εποχη που ζουμε. Ειναι μηπως αληθεια οτι πολυ λιγοι συγγραφεις γραφουν μυθιστορηματα για τη τωρινη εποχη, επειδη δεν βρισκουν και τιποτα αξιολογο σ αυτην; Τελικα πρεπει να ειναι δυσκολοτερο να γραψει κανεις για το παρον, παρ ολα τα αρθρα που δημοσιευονται κατα καιρους σε εφημεριδες, περιοδικα...

Κι ομως για να καταφερει κανεις να αποτυπωσει το παρον ειναι σαν να προσπαθει κανεις να αποτυπωσει τη στιγμη που ενα αυγο γινεται απο υγρο στερεο, κατι σαν το πινακα του Velázquez. "Kitchen Scene with Christ in the House of Mary and Martha". Tι ειναι αυτο που θα εχει απηχηση σε 50, ή 100 χρονια; Τι θα υπαρχει απο την εποχη μας που θα προσελκυει τους αναγνωστες του μελλοντος; Ενδιαφερομαστε αραγε με τον ιδιο τροπο που ο Dickens ενδιαφεροταν για την μορφωση, η Charlotte Bronte για τις γκουβερναντες και ο Tolstoy για την δομη της Ρωσσικης κοινωνιας;

Ενα καλο μυθιστορημα ειναι η τελεια χρονο-καψουλα που θα μεταφερει τον μελλοντικο αναγνωστη 100 χρονια πισω στις εννοιες, τα γουστα, τις γνωμες και zeitgeist της στιγμης που γραφτηκε. Παντως τετοια μυθιστορηματα –εκτος και αν προερχονται απο τον αναπτυσσομενο κοσμο – ειναι σπανια. Αυτα που παραμενουν αξιοπροσεκτα και επιθυμητα ειναι τα μυθιστορηματα που η υποθεση τους εχει να κανει με το παρελθον, οχι με το παρον. Ειναι μηπως επειδη η μοντερνα μας ζωη δεν ειναι τοσο χαοτικη, παραξενη, κωμικη και συναρπαστικη, οσο στην εποχη του Dickens;

Αποσπασμα :The Independent

Saturday, April 11

Friday, April 10

''Someone's Gotta Go''

Ένα νέο παιχνίδι ριάλιτι, το οποίο υπογράφει και πάλι ο Ολλανδός δημιουργός του «Big Brother», θα επιτρέπει στους υπαλλήλους των εταιριών που πλήττονται από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση να επιλέγουν ποιον συνάδελφό τους να απολύσουν.

Αυτό θα συμβαίνει σε κάθε επεισόδιο του νέου παιχνιδιού, με τον εύγλωττο τίτλο «Κάποιος Πρέπει να Φύγει» («Someone's Gotta Go»), το οποίο είναι δημιούργημα της εταιρίας παραγωγής Endemol.

Οι εργαζόμενοι σε μία επιχείρηση, η οποία θα έχει πληγεί από την κρίση, θα επιλέγουν ποιος πρέπει να υποστεί μείωση μισθού ή αύξηση και ποιος να απολυθεί με βάση τις πληροφορίες που θα συλλέγουν αναφορικά με τη μισθολογική τους κατάσταση και τις επιδόσεις τους στη δουλειά.

«Θα είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα η αλλαγή ρόλων» δήλωσε εκπρόσωπος της Endemol, η οποία ανήκει μερικώς στην ιταλική Mediaset.
Η Endemol έχει δώσει το φορμά στο αμερικανό δίκτυο Fox και ελπίζει το τηλεπαιχνίδι να βγει στον τηλεοπτικό αέρα και άλλων χωρών. (In.gr)

Που να τρεξουμε να δηλωσουμε.....συμμετοχη, μονο δε μας ειπαν..

…"Daddy needs a drink to hem in his demons"....Drive-by truckers

Thursday, April 9

Χείρα βοηθείας απο (ζωντο-χηρα) Μadonna;

Η Μαντονα, που oπως διαβασαμε, "δεν ξεχνά τις ρίζες της", (οχι σαν κατι αλλους αχαριστους και αχαριστες σταρ) αποφάσισε να ενισχύσει τις οικογένειες της κατεστραμμένης από τον Εγκέλαδο πόλης Λ' Ακουϊλα, αποδεικνύοντας πως δεν έχει ξεχάσει τον τόπο καταγωγής των προγόνων της. Μamma mia!!!
Βεβαια επρεπε να γινει ενας ισχυρος σεισμος για να της το ...θυμισει, αλλα αυτο ειναι αλλου (...Ρωμαιοκαθολικου για την ακριβεια) παπα ευαγγελιο!
Ο δήμαρχος της πόλης Πασέντρο, όπου γεννήθηκαν και έζησαν πρόγονοί της, δηλωσε οτι η διάσημη τραγουδίστρια θα προσφέρει 500.000 δολάρια για την ανακούφιση των σεισμόπληκτων.

Όπως δήλωσε ο δημαρχος στο Associated Press, «η Μαντόνα ήταν η μόνη που μπορούσε να μας βοηθήσει…(!) Εκτός από εξαιρετική τραγουδίστρια, εκπληκτική ροκ σταρ και έξυπνη γυναίκα, απέδειξε ότι είναι και ένας σπουδαίος άνθρωπος». (No comments!)

Την απόφαση της Μαντόνα να ενισχύσει τους σεισμόπληκτους επιβεβαίωσε η εκπρόσωπος της τραγουδίστριας, χωρίς όμως να αναφερθεί στο ακριβές ποσό που θα διατεθεί. (Mind your own business, honey!)

Οταν ακους κατι τετοια, μετα τι το θελεις το .....κρατος, βρε αδερφε;

Wednesday, April 8

Strangers - Ταινια μικρου μηκους

Γραμμή 24/1 "διά την καλυτέραν εξυπηρέτησιν "!

Αυτο κι αν ειναι.....πρωτοτυπια, στη service-minded χωρα του Μπερλουσκονι!

Μεχρι και ξεχωριστα λεωφορεια για τους μετανάστες διαθέτει από σήμερα ένας δήμος στην Ιταλία, κάνοντας πολλούς να θυμηθούν την εποχή της Ρόζα Παρκς στις ΗΠΑ και του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική. Παραδόξως, όμως, με το μέτρο συμφωνούν και κάποιοι μετανάστες.
Η γραμμή 24 των αστικών συγκοινωνιών στη Φότζα της Απουλίας συνδέει το κέντρο της πόλης με το προάστιο Μετζανόνε όπου φιλοξενείται ένα κέντρο υποδοχής μεταναστών. Από σήμερα θα τεθεί σε λειτουργία η γραμμή 24/1, η οποία θα κάνει την ίδια διαδρομή. Μόνο που στο λεωφορείο 24 θα μπαίνουν μόνο οι Ιταλοί, πληρώνοντας εισιτήριο. Στο 24/1 οι επιβάτες θα είναι αποκλειστικά μετανάστες και πρόσφυγες κυρίως από την υποσαχάρια Αφρική- και η μεταφορά είναι δωρεάν.
Ο αριστερός δήμαρχος της πόλης και ο τοπικός οργανισμός αστικών συγκοινωνιών έκριναν απαραίτητο τον διαχωρισμό έπειτα από μια σειρά μικροεπεισοδίων που σημειώθηκαν ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους, επισημαίνοντας ότι σε κάθε περίπτωση «οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει όποιο μέσο επιθυμεί».
Ο νομάρχης της Απουλίας ωστόσο θεωρεί το μέτρο «καθαρό ρατσισμό» και ζήτησε την άμεση κατάργησή του. «Αυτός είναι ο πρώτος επίσημος διαχωρισμός ανάμεσα σε Ιταλούς και μετανάστες. Η κατάσταση είναι σοβαρή: θα μπορούσε να προκληθεί κοινωνική αναταραχή και πόλεμος ανάμεσα στους φτωχούς», δήλωσε από την πλευρά του ένας δημοτικός σύμβουλος του Δημοκρατικού Κόμματος με καταγωγή από το Κονγκό.
Οι περισσότεροι Ιταλοί που χρησιμοποιούν τη γραμμή 24 θέλουν ένα λεωφορείο μόνο για τους ίδιους. «Δεν είμαστε ρατσιστές», «φοβόμαστε», «η συμβίωση είναι δύσκολη», λένε οι Ιταλοί επιβάτες της γραμμής 24. Πάντως, ένα δικό τους λεωφορείο θέλουν και κάποιοι μετανάστες. «Για εμάς αυτό το λεωφορείο είναι πιο άνετο και δεν κοστίζει τίποτε. Ο ρατσισμός δεν είναι εδώ μέσα, αλλά εκεί έξω», δηλώνει στη «La Repubblica» ο 32χρονος Καλίλ από το Σουδάν ο οποίος εργάζεται στη Φότζα ως οικοδόμος, ενώ στέλεχος αντιρατσιστικής οργάνωσης δηλώνει ευθαρσώς ότι «ίσως είναι καλύτερα έτσι»....
Η απόφαση του δήμου στη Φότζα επανέφερε στην επικαιρότητα την προβληματική σχέση της ιταλικής κοινωνίας με τους μετανάστες που φιλοξενεί. Τον περασμένο μήνα ο δήμος της Λούκα στη Βόρεια Ιταλία αποφάσισε να διώξει από το ιστορικό κέντρο της πόλης τα εστιατόρια που προσφέρουν στους πελάτες τους ξένες γεύσεις στο όνομα της υπεράσπισης της ...ιταλικής κουζίνας! Οι μετανάστες βρίσκονται όλο και συχνότερα στο στόχαστρο της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι, η οποία συνδέει την παρουσία τους με το πρόβλημα της ασφάλειας.
Καποιες εκατοντάδες χιλιόμετρα πιο βόρεια από τη Φότζα, ένας 37χρονος μαύρος έχασε τη θέση που κατείχε σε μία από τις παλαιότερες χορωδίες της Ιταλίας, λόγω του χρώματός του. Με καταγωγή από την Ακτή του Ελεφαντοστού και πέντε χρόνια παραμονής στη Βιτσέντσα, ο Βίκτορ Νέλσον συμμετείχε εδώ και δέκα μήνες στη χορωδία παραδοσιακής μουσικής «Φίλοι του Ομπάντε».
«Με ταπείνωσαν πολλές φορές. Όταν με έβλεπαν, πολλοί μου γύριζαν την πλάτη τους για να μη με χαιρετήσουν και άλλοι μου έλεγαν ότι ήταν καλύτερο να φύγω γιατί διαφορετικά τα παλιά μέλη θα εγκατέλειπαν τη χορωδία», διηγείται. Η εκδίωξη του Βίκτορ προκάλεσε την παραίτηση του μαέστρου Πάολο Πέντσο, ο οποίος διευθύνει τη χορωδία εδώ και 36 χρόνια. «Δεν τον ήθελαν επειδή είναι μαύρος και του το είπαν κατά πρόσωπο», εξηγεί. «Ακριβώς όταν οι ΗΠΑ εξέλεξαν πρόεδρο έναν έγχρωμο, εμείς διώξαμε έναν άνθρωπο για το χρώμα του δέρματός του»!

Προσαρμογη απο ΤΑΝΕΑ



Tuesday, April 7

"Ειμαστε καλα", ετσι λεμε στις γυναικες και τα παιδια μας


Ενα ακομη απροσιτο "μερος στον ηλιο", για πολλους απο εμας, ενω 1.000.000 τουριστες το χρονο, απο διαφορετικες χωρες του κοσμου, το επισκεπτονται.
Το Dubai με το μεγαλο αριθμο πολυτελων ξενοδοχειων και διαμερισματων προσελκυει μεγαλα ονοματα και διασημοτητες, αλλα πισω απο τη χλιδη υπαρχει ενας αλλος κοσμος εκμεταλλευσης και παρανομης εργασιας, που ζει με ενα κομματι ψωμι.
Η οικονομια του Dubai εχει επηρεαστει απο τη τωρινη κριση, επειδη στηριζεται κυριως στο τουρισμο, στις οικονομικες υπηρεσιες και στα κτηματομεσιτικα.

Ενα εκατομμυριο ξενοι εργατες που πιστεψαν στο ονειρο ηρθαν στη χωρα της ευκαιριας, το Dubai. Οι περισσοτεροι καταγονται απο περιοχες μεγαλης φτωχειας της Ινδικης χερσονησου και ειναι ευκολα θυματα εταιρειων που προσλαμβανουν εργατες. Πληρωνοντας οι ιδιοι μεχρι και £ 2.000, (€ 2.208) για να κανουν το ταξιδι, το ποσον αυτο πρεπει να δανειστει, ή να πουληθει η γη που ανηκει στην οικογενεια τους με τη πεποιθηση οτι σε 18 μηνες το χρεος θα εχει εξοφληθει!

Αντιθετα οταν φθανουν στο Dubai συναντουν ασχημες συνθηκες διαβιωσης, κρυμενες καλα απο τα ματια του κοσμου. Σε μια χωρα που τιμωρει τους δημοσιογραφους που γραφουν για θεματα τα οποια μπορει να εχουν αρνητικη επιπτωση στην οικονομια της χωρας, ή προσβαλλουν τη κυβερνηση με κινδυνο προστιμων ,ή ακομα και φυλακισης , επρεπε να ειμαστε διακριτικοι.

Κρυφα, ακολουθησαμε ενα γκρουπ εργατων στο δρομο τους για το σπιτι απο δουλεια. Ειχαν προσληφθει απο την εταιρεια United Engineering Construction. Πισω στο καταυλισμο των εργατων μας καταλαβαν και ζητησαν να φυγουμε. Γυρνωντας πισω τις επομενες μερες καταφεραμε να μιλησουμε με μερικους εργατες, υπο τον ορο της ανωνυμιας. Μας ειπαν οτι κανεις τους δεν ειχε πληρωθει τα χρηματα που ειχαν συμφωνηθει απο τις εταιρειες που τους προσελαβαν, πολλοι δεν ειχαν ουτε καν χρηματα για να φανε και ζουσαν με μια διαιτα απο πατατες, φακες και ψωμι!

Οι μεσοι μισθοι δε ξεπερνουν τις £120 (€ 132.5) το μηνα. Αυτο ειναι για εβδομαδα εξι ημερων δουλευοντας συχνα μεχρι και ...12 ωρες βαρδιες. Μια εταιρεια πληρωσε 30 p (€50 cents) την ωρα για υπερωρια!
"Δεν μπορω να πληρωσω τα χρεη μου, ουτε μπορω να θρεψω την οικογενεια μου. Εκανα μεγαλο λαθος που ηρθα εδω", μας ειπε ενας ανδρας.

Ακολουθησαμε αλλους εργατες στους καταυλισμους τους. Αυτοι ειχαν προσληφθει απο την Εταιρεια Arabtec, μια απο τις μεγαλυτερες κατασκευαστικες εταιριες του Dubai, αλλα η εικονα ηταν γνωστη....Μετα μια ωρα ταξιδι, ειμαστε πισω στο κλειστο με φραχτη γυρω και φυλασσομενο στρατοπεδο εργασιας. Οι ανδρες δεχθηκαν να μας μιλησουν με τη συμφωνια οτι οι ταυτοτητες τους δεν θα αποκαλυπτοντουσαν.
"Οι τουαλεττες ειναι τοσο βρωμικες που δεν μπορουμε να τις χρησιμοποιησουμε, ειναι αηδιαστικο! Οι δρομοι ειναι γεματοι σκουπιδια και πλημμυρισμενοι. Το να βρισκεσαι και να κινεισαι εδω ειναι μεγαλο προβλημα. Υποφερουμε", μας ειπε ενας απο τους εργατες.

Με μια καμερα στο χερι μπηκαμε κρυφα στον καταυλισμο, ενω η βρωμα απο τους υπονομους ηταν διαχυτη. Βρωμικα νερα απο υπονομους ειχαν βγει σ ολο το καταυλισμο και οι εργατες ειχαν τοποθετησει πετρες για να πατανε πανω και να πηγαινουν στους κοιτωνες τους.

Σε εγγραφα που διαβασαμε, ειδαμε οτι μολις το περασμενο μηνα οι αρχες του Dubai περιεγραψαν τη κατασταση με τους υπονομους σοβαρη και επειγουσα.
Στην εταιρεια Αrabtec ειχε επιβληθει τοτε προστιμο 10,000 dirhams, περιπου £2.000 (€2,198) επειδη αφησε τα λύματα να πλημμυρισουν στα καταλημματα των εργατων.

Οι αρχες επισης ανεφεραν οτι ο καταυλισμος των εργατων ειχε 7.500 εργατες που μοιραζοντουσαν 1.248 δωματια, με κακο εξαερισμο. Αλλα με τη κριση της οικονομιας οι εργατες αισθανονται ολο και λιγοτερο ικανοι να παραπονεθουν, αφου οι συνεπειες, πια, ειναι χειροτερες.

"Σου λενε αφου, εχεις ερθει εδω, μεινε και δουλεψε. Αν βρουμε καποιο λαθος στη δουλεια σου τελειωσες, -πισω στο Bangladesh. Δε θα σε κρατησουμε εδω" ενας εργατης της Arabtec, μας ειπε.

Κερδιζοντας μολις £140 (€ 153,5) το μηνα, για εξι εργασιμες ημερες την εβδομαδα, δεν εχει πει τιποτα στην οικογενεια του για τη κατασταση εκει.
"Δεν εχουμε πει τιποτα στις γυναικες και τα παιδια μας, γιατι αν το κανουμε, θα αρχισουν να κλαινε και ετσι τους λεμε οτι "ειμαστε καλα".

ΒΒC

Σημ.Μετα τη δημοσιευση του αρθρου απο το ΒΒC, εταιριες οπως η Jumeirah Golf Estates και μεσω αυτης ο διασημος σεφ ,Jamie Oliver, που συνεργαζοταν μαζι τους, εσπευσαν να κανουν δηλωσεις για αναθεωρησεις των ορων των συμβολαιων τους μεχρι να γινουν περισσοτερες ερευνες στο θεμα.

Sunday, April 5

''Ετσι ειναι αν ετσι νομιζετε''


Αφιερωμενο σε οσους, ες ανησυχουν για την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα, στην Τουρκία, χωρίς την ένταξη της .....Αθήνας στο πρόγραμμα της περιοδείας του και μετα το μηνυματακι που εστειλε στους ηγετες της ΕΕ να....υποδεχθούν την Τουρκία στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Friday, April 3

Mας ντρόπιασες! Nα αυτοκτονήσεις!

Ο πατέρας της Ελίφ τής έδωσε τρεις εναλλακτικές λύσεις: θηλιά, όπλο ή δηλητήριο. Σε ένα πράγμα ήταν κατηγορηματικός: η νεαρή κοπέλα έπρεπε να αυτοκτονήσει, ειδάλλως θα αναγκαζόταν να τη σκοτώσει εκείνος και θα πήγαινε φυλακή. Μετά, ή καλύτερα παράλληλα με τα εγκλήματα τιμής, η Τουρκία γνωρίζει ένα νέο φαινόμενο: τις αυτοκτονίες τιμής.

Το «λάθος» της 18χρονης Ελίφ ήταν ότι αρνήθηκε έναν προσυμφωνημένο γάμο με έναν μεγαλύτερο άνδρα. «Θέλω να συνεχίσω τις σπουδές μου», εξήγησε στους γονείς της. Αυτή η πράξη ανυπακοής όμως εξελήφθη ως ατιμωτική για ολόκληρη την οικογένεια- έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο. Όταν ο πατέρας της τη διέταξε να αυτοκτονήσει, η Ελίφ το σκέφτηκε πολύ και σοβαρά. «Τον αγαπούσα τόσο πολύ, ήμουν έτοιμη να αυτοκτονήσω για χάρη του παρ΄ ότι δεν είχα κάνει τίποτα κακό. Αλλά δεν μπορούσα. Αγαπώ πολύ τη ζωή». Οκτώ μήνες τώρα, η νεαρή κοπέλα κρύβεται και φοβάται. Θείοι και άλλοι συγγενείς της την ψάχνουν για να τη σκοτώσουν. Έφτασαν στο σημείο να εισβάλουν ένοπλοι σε ένα καταφύγιο γυναικών που τη φιλοξενούσε.

Η Ελίφ είναι από το Μπατμάν, μια γκρίζα, μελαγχολική πόλη στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας, που της έχει δοθεί το παρατσούκλι «Πόλη των Αυτοκτονιών». Εδώ, τρεις στους τέσσερις αυτόχειρες είναι γυναίκες, ενώ σχεδόν σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο οι άνδρες έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να αφαιρέσουν εκούσια τη ζωή τους. «Πιστεύω πως οι περισσότερες γυναίκες που αυτοκτονούν εξαναγκάζονται να το κάνουν. Ο αριθμός είναι υπερβολικά υψηλός, είναι πολύ ύποπτο. Αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να αποδείξεις την αλήθεια», λέει ο Μουσταφά Πέκερ, ο επικεφαλής εισαγγελέας του Μπατμάν. Άλλωστε, ακόμα και εντός της Αστυνομίας, εντός της Εισαγγελίας, υπάρχουν άνθρωποι που στηρίζουν τα εγκλήματα τιμής.

Τα εγκλήματα τιμής έχουν φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ στην Τουρκία- ουσιαστικά μία στις δύο ανθρωποκτονίες εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία. Τα περισσότερα διαπράττονται στις κουρδικές επαρχίες, πλέον όμως καταγράφονται και στις μεγαλύτερες πόλεις: μόνο στην Κωνσταντινούπολη διαπράττεται ένα έγκλημα τιμής κάθε εβδομάδα. Το 2005, ο τουρκικός Ποινικός Κώδικας τροποποιήθηκε προβλέποντας πλέον υποχρεωτική ισόβια κάθειρξη για τους δράστες εγκλημάτων τιμής- στο παρελθόν, οι δολοφόνοι συχνά γλίτωναν με μειωμένες τιμές υποστηρίζοντας πως είχαν προκληθεί. Λίγο μετά τη μεταρρύθμιση, ο αριθμός των γυναικείων αυτοκτονιών άρχισε να σημειώνει σημαντική αύξηση.

Οτιδήποτε μπορεί να «καταδικάσει» μια γυναίκα σε θάνατο από τους συγγενείς της: το να μιλήσει σε έναν άνδρα που δεν είναι συγγενής· το να λάβει ένα SΜS από αγόρι· το να φορέσει στενά ρούχα. Όπως αποκάλυψε ντοκιμαντέρ που μεταδόθηκε προ ημερών από το βρετανικό κανάλι Channel 4, μία γυναίκα βασανίστηκε μέχρι θανάτου μόλις λίγες ημέρες μετά τον γάμο της επειδή ο σύζυγός της ήταν σεξουαλικά ανίκανος και δεν μπορούσε να αντέξει την ντροπή. «Χωρίς τιμή, δεν είμαστε τίποτα», είπε ένας νεαρός άνδρας.

ΠΟΙΝΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ
Μια γυναίκα μπορεί να «καταδικαστεί» επειδή μίλησε σε έναν άνδρα που δεν είναι συγγενής ή έλαβε SΜS από αγόρι ή απλά επειδή φόρεσε στενά ρούχα.

Με μια ματιά

200 και πλέον εγκλήματα τιμής διαπράττονται κάθε χρόνο στην Τουρκία, τα περισσότερα στις ανατολικές επαρχίες Μπατμάν, Ντιγιαρμπακίρ και Μαρντίν 26,2% των γονιών και 25,9% των μαθητών επιδοκιμάζουν τα εγκλήματα τιμής σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε το υπουργείο Παιδείας στις επίμαχες επαρχίες, αν και 64% από όλους τους ερωτηθέντες δήλωσαν πως οι δράστες πρέπει να τιμωρούνται.

5.000 είναι τα θύματα των εγκλημάτων τιμής κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο, σύμφωνα με το Ταμείο Πληθυσμού του ΟΗΕ Εγκλήματα τιμής δεν διαπράττονται φυσικά μόνο στην Τουρκία αλλά και σε άλλες μουσουλμανικές χώρες (Αίγυπτος, Ιορδανία, Λίβανος, Μαρόκο, Πακιστάν, Συρία, Υεμένη...) καθώς και σε δυτικές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία...), στις κοινότητες των μεταναστών.
Τον Μάρτιο μία Τουρκάλα μετανάστρια στη Γερμανία, η Γκιουλσούμ Σ. ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου επειδή αγάπησε έναν άνδρα χωρίς να τον έχει προεπιλέξει η οικογένειά της και έμεινε έγκυος.


Independent
TANEA