Εννιάχρονος, μόνος, ταξιδεύει;

Στην πυρά Νεοϋορκέζα επειδή άφησε τον γιο της να κυκλοφορήσει μόνος του με το μετρό
ΤΗΕ ΤΙΜΕS Της Lenore Skenazy

Μητέρα και γιος. Η Λενόρ Σκενάζι και ο εννιάχρονος γιος της, ο Ίζι, έγιναν «είδηση» στη Νέα Υόρκη όταν εκείνη τον άφησε να επιστρέψει μόνος του στο σπίτι με το μετρό

Η Λενόρ Σκενάζι άφησε τον εννιάχρονο γιο της να κυκλοφορήσει μόνος του με το μετρό της Νέας Υόρκης και τη χαρακτήρισαν «χειρότερη μαμά της Αμερικής». Εκείνη υποστηρίζει πως οι υπερπροστατευτικοί γονείς επιτρέπουν στον φόβο να παραμορφώνει την πραγματικότητα.

Την 1η Απριλίου έγραψα ένα κομμάτι στην εφημερίδα στην οποία εργάζομαι, τη «Νew Υork Sun», με τίτλο «Γιατί άφησα τον 9χρονο γιο μου να κυκλοφορήσει μόνος του με το μετρό». Εξήγησα πως ο νεώτερος γιος μου, ο Ίζι, με παρακαλούσε να τον αφήσω να δοκιμάσει να βρει τον δρόμο του για το σπίτι μόνος του από κάπου- οπουδήποτε- χρησιμοποιώντας το μετρό. Εδώ στη Νέα Υόρκη χρησιμοποιούμε συνεχώς τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Η Νέα Υόρκη έρχεται 136η στον κατάλογο των πιο επικίνδυνων πόλεων της Αμερικής. Η αναλογία των φόνων στον πληθυσμό της είναι αυτή που ήταν το 1963.
Γι΄ αυτό η ιδέα του Ίζι μου φάνηκε καλή. Όχι επικίνδυνη. Όχι τρελή. Ούτε καν κάτι δύσκολο. Ο σύζυγός μου συμφώνησε. Έτσι, εκείνη την ηλιόλουστη Κυριακή, πήρα το παιδί σ΄ ένα μεγάλο, λαμπρό πολυκατάστημα του Μανχάταν- το Μπλούμινγκντεϊλς- και το αποχαιρέτισα μπροστά στις γυναικείες τσάντες. Φυσικά δεν τον άφησα ανυπεράσπιστο. Του έδωσα έναν χάρτη του μετρό, μια κάρτα απεριορίστων διαδρομών και 20 δολάρια για περίπτωση ανάγκης. Του έδωσα επίσης μερικά ψιλά για την περίπτωση που θα χρειαζόταν να τηλεφωνήσει.

Όμως αυτό που δεν μου συγχωρούν είναι ότι δεν του έδωσα κινητό τηλέφωνο. Πιστεύω πως τα κινητά μετατρέπουν ακόμη και μεγάλους ανθρώπους σε μωρά που τηλεφωνούν στο σπίτι για να ζητήσουν άδεια για το παραμικρό. Άσε που μπορεί να... έχανε την πανάκριβη συσκευή!

Τέλος πάντων, όλα πήγαν καλά. Μια διαδρομή με το μετρό, μια διαδρομή με το λεωφορείο και περίπου μια ώρα αργότερα, ο γιος μου είχε επιστρέψει, υπερήφανος που τα κατάφερε. Έγραψα για τη μικρή του περιπέτεια μόνον επειδή, όταν μίλησα γι΄ αυτή σε άλλες μητέρες στο σχολείο, όλες είπαν το ίδιο: «Τι είπες πως τον άφησες να κάνει;». Τότε ήταν που συνειδητοποίησα πως πολλοί γονείς έχουν διαφορετικές ιδέες για την ασφάλεια των παιδιών. Το κατάλαβα ακόμη καλύτερα όταν δημοσιεύτηκε η στήλη. ΜΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΝ από την πρωινή εκπομπή με τη μεγαλύτερη θεαματικότητα στις ΗΠΑ, «Τhe Τoday Show», για να πάω τη μεθεπομένη να μιλήσω για τον γιο μου. Μου ξανατηλεφώνησαν για να μου ζητήσουν να πάει και ο γιος μου. Μου ξανατηλεφώνησαν για να με ρωτήσουν αν θα συμφωνούσα να τον ακολουθήσει μια κάμερα για να αναπαραστήσουν το ιστορικό ταξίδι του.
Η συζήτηση. Εντάξει, μα... ελάτε τώρα! Ο γιος μου δεν ανέβηκε το όρος Φίτζι με σανδάλια. Δεν αποκωδικοποίησε το DΝΑ του. Έκανε απλώς αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι της ηλικίας μου έκαναν τακτικά όταν ήταν στην ηλικία του: πήγε κάπου μόνος του, χωρίς να τον ακολουθούν δυνάμεις ασφαλείας. Φαίνεται όμως πως, μέσα σε μόλις μία γενιά, φυσιολογικές, καθημερινές δραστηριότητες έχουν μετατραπεί σε τολμηρά κατορθώματα. Να αφήσεις το παιδί σου να ξεφύγει από την επίβλεψή σου;
Ανάμεσα σε ξένους; Πριν κλείσει τα 35; Στο «Τhe Τoday Show», αντί εισαγωγής, η παρουσιάστρια στράφηκε στην κάμερα και ρώτησε: «Πρόκειται άραγε για μια φωτισμένη μητέρα ή για μια πραγματικά κακή μητέρα;».
Έγινα «η χειρότερη μητέρα της Αμερικής»- αν αναζητήσετε αυτήν τη διατύπωση στο Google, θα βγει το όνομά μου. Ένιωσα να ισορροπώ και πάλι όταν ξεκίνησα το μπλογκ μου, το οποίο ονόμασα Παιδιά Ελευθέρας Βοσκής (freerangekids.com). Δημοσιοποίησα εκεί την ιστορία μου μαζί με τη φιλοσοφία μου: ας δώσουμε στα παιδιά ας την ελευθερία που είχαμε εμείς.Όχι πως οι δεκαετίες του 1970 και του 1980 ήταν τόσο καλές- απλώς οι γονείς μας δεν περνούσαν όλο τον χρόνο τους αγωνιώντας ότι θα μας απαγάγουν.
Μια γυναίκα μου είπε πως καθόταν στο γκαζόν τους σπιτιού της, μαζί με τα παιδιά της, διαβάζοντας, όταν ένας γείτονας την επιτίμησε: «Άσε το βιβλίο! Μπορεί να αρπάξουν τα παιδιά σου!». Ο φόβος είναι μεγάλος. Και σας το λέω, ο ένοχος είναι η δορυφορική ΤV. Μέχρι να υπάρξει και να πρέπει να καλύψει 24 ώρες με ειδήσεις, η ιστορία ενός παιδιού που χάθηκε, ας πούμε στην Πορτογαλία, δεν ήταν κάτι που το παρακολουθούσαν καθημερινά ξένοι που βρίσκονται ηπείρους μακριά. (TA NEA)

Οι μπιζνες της αγνότητας

Γαλλία: πληθαίνουν οι επεμβάσεις παρθενορραφής σε μουσουλμάνες
TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS Των Εlaine Sciolino και Souad Μeckhennet

Η επέμβαση σε ιδιωτική κλινική στα Ηλύσια Πεδία κόστισε με έκπτωση 1.870 ευρώ και κράτησε περίπου 30 λεπτά. Για την ασθενή όμως, την 23χρονη Γαλλίδα φοιτήτρια μαροκινής καταγωγής, η διαδικασία αυτή θα της δώσει το κλειδί για μια νέα ζωήτην ψευδαίσθηση ότι είναι ξανά παρθένα. Όπως όλο και περισσότερες μουσουλμάνες στην Ευρώπη, έτσι και η φοιτήτρια από το Μονπελιέ υποβλήθηκε σε υμενοπλαστική- χειρουργική αποκατάσταση του υμένα. Ο υμένας συνήθως σπάει κατά την πρώτη σεξουαλική επαφή. «Αυτή τη στιγμή, η αγνότητα είναι πιο σημαντική για μένα ακόμη και από την ίδια τη ζωή», υποστηρίζει η 23χρονη, η οποία είχε προσπαθήσει να πάρει πιστοποιητικό αγνότητας από γιατρό για να το παρουσιάσει στον φίλο της και στην οικογένειά του. Δεν τα κατάφερε όμως, γιατί, όπως ισχυρίζεται, προφανώς ο υμένας της είχε σπάσει όταν έπεσε από άλογο σε ηλικία 10 ετών.

Ο άκυρος γάμος
Η Γαλλίδα φοιτήτρια αποφάσισε να πραγματοποιήσει την επέμβαση ύστερα από την πρόσφατη δημοσιοποίηση της υπόθεσης ενός ζεύγους μουσουλμάνων, των οποίων ο γάμος ακυρώθηκε το 2006. Όπως έγινε γνωστό, ο μόλις μερικών ωρών σύζυγος 20χρονης μουσουλμάνας, ένας 30χρονος μηχανικός, την παράτησε στο συζυγικό κρεβάτι κι ενώ οι καλεσμένοι χόρευαν στο γαμήλιο γλέντι τούς ανακοίνωσε πως η νύφη δεν ήταν παρθένα και ο γάμος θα ακυρωθεί. Δικαστήριο στη Λίλη ακύρωσε τον γάμο με το αιτιολογικό ότι η γυναίκα είχε σπάσει το συμβόλαιο της εμπιστοσύνης που συνοδεύει κάθε γάμο γιατί δεν ήταν παρθένα όπως ισχυριζόταν.

Η Αποκαλυψη αυτού του γεγονότος άγγιξε ευαίσθητες χορδές στη Γαλλία. Σε πολιτικό επίπεδο ζητήθηκε μέχρι και παραίτηση τής επίσης μουσουλμάνας υπουργού Δικαιοσύνης Ρασίντα Ντατί. Η υπουργός συντάχθηκε αρχικά με την απόφαση του δικαστηρίου αλλά στη συνέχεια ζήτησε έφεση. Σε κοινωνικό επίπεδο ανέδειξε ένα θέμα τη σημασία της αγνότητας της άγαμης γυναίκας- το οποίο, τουλάχιστον όσον αφορά τη μουσουλμανική κοινότητα, δεν θάφτηκε πριν από 40 χρόνια με τη σεξουαλική απελευθέρωση.

Γυναικολογοι επιβεβαιωσαν πως τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες μουσουλμάνες ζητούν πιστοποιητικά παρθενίας. Παράλληλα, αυξάνεται και η ζήτηση για υμενοπλαστική που πραγματοποιείται από πλαστικούς χειρουργούς και, αν γίνει με τον κατάλληλο τρόπο, δεν γίνεται αντιληπτή από τους συζύγους. «Ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω;», αναρωτιέται ο πλαστικός χειρουργός Μαρκ Αμπεκάσις, που αποκατέστησε τον υμένα της 23χρονης φοιτήτριας. «Οι ασθενείς μου δεν έχουν επιλογή αν θέλουν να παντρευτούν». Ο ίδιος παραδέχεται πως πραγματοποιεί από 2 έως 4 τέτοιες επεμβάσεις εβδομαδιαίως. Στο Λονδίνο, ο συνάδελφός του Χικάμ Μουαλέμ συμφωνεί: «Αν είσαι μουσουλμάνα και ζεις στην Ευρώπη, καταλήγεις πιο εύκολα να κάνεις σεξ πριν από τον γάμο. Αν όμως θέλεις να παντρευτείς μουσουλμάνο, θα κάνεις την επέμβαση για να μην έχεις προβλήματα».

Προφανώς, δηλαδή, η αποκατάσταση του υμένα είναι πράξη που εκτελείται εξαιτίας πιέσεων. Η απόφαση όμως αυτή καθεαυτήν δεν στηρίζεται στην ελευθερία του ατόμου; Το ερώτημα απασχολεί τη γαλλική κοινή γνώμη. «Η απόδοση τόσο μεγάλης σημασίας στον υμένα αποτελεί οπισθοδρόμηση, υποταγή στην αδιαλλαξία του παρελθόντος», απαντά ο Ζακ Λανσάκ, πρόεδρος του Γαλλικού Κολεγίου Γυναικολόγων και Μαιευτήρων. «Ο άνδρας αυτός είναι το μεγαλύτερο γαϊδούρι απ΄ όλα» τονίζει εκνευρισμένος ο Αμπντελκιμπίρ Εράμι, αντιπρόεδρος του Ισλαμικού Κέντρου της Ρουμπέ, όπου είχε πραγματοποιηθεί ο γάμος που ακυρώθηκε. «Ακόμη κι αν η γυναίκα δεν ήταν πλέον παρθένα, αυτός δεν είχε κανένα δικαίωμα να την εκθέσει. Δεν διδάσκει το Ισλάμ τέτοια πράγματα. Το Ισλάμ διδάσκει τη συγχώρεση». Αναδημοσιευση απο ΤΑ ΝΕΑ

Ο έρωτας περνάει από το σούπερ μάρκετ!

ΤΗΕ ΤΙΜΕS Του Αdam Sage
ΓΑΛΛΙΑ

ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ, η Άννα Σαμ έχει δει κλέφτες, μεθυσμένους και ερωτευμένους. Έχει αντιμετωπίσει αγένεια, αδιαφορία και άγνοια και έχει διαπιστώσει σε ποιο αφάνταστο σημείο φτάνει η ανθρώπινη βλακεία. Τώρα, έπειτα από οκτώ χρόνια δουλειάς ως ταμίας σε γαλλικό σούπερ μάρκετ, στρέφει τους προβολείς στους πελάτες της με ένα βιβλίο στο οποίο περιγράφει τη συμπεριφορά τους καθώς σπρώχνουν τα καροτσάκια στους διαδρόμους.

Η ευγένεια δεν έχει καμιά θέση στα γαλλικά σούπερ μάρκετ, γράφει η Σαμ στο βιβλίο της. Πελάτες παίρνουν τη θέση άλλων στις ουρές, καβγαδίζουν και επιδεικνύουν τη μέγιστη περιφρόνηση για τις γυναίκες και τους (λιγότερους) άντρες που κάθονται στα ταμεία.

Η Σαμ, 28 χρόνων, άρχισε να γράφει για τις εμπειρίες της πέρυσι σ΄ ένα μπλογκ, το οποίο έχει δεχθεί μέχρι σήμερα 600.000 επισκέψεις. Έπειτα από εμφανίσεις της στην τηλεόραση, οι εκδότες διαγκωνίστηκαν ποιος θα κλείσει μαζί της συμβόλαιο για βιβλίο. Το αποτέλεσμα, με τίτλο «Τα βάσανα μιας ταμία», εκδόθηκε στις αρχές του μήνα.

Η Σαμ σπούδασε λογοτεχνία στη Ρεν, όμως όταν πήρε το πτυχίο της δεν βρήκε δουλειά και κατέληξε σ΄ ένα σούπερ μάρκετ της εταιρείας Leclerc, όπου έβγαζε 8.160 ευρώ τον χρόνο δουλεύοντας 24 ώρες την εβδομάδα.

Σύμφωνα με τη Σαμ, πολλοί πελάτες αντιμετωπίζουν την ταμία σαν να μην υπάρχει. Όταν της μιλούν, συχνά είναι συγκαταβατικοί ή θυμωμένοι. Είναι ύστερα οι μητέρες που δείχνουν την ταμία και λένε στο παιδί τους: «Βλέπεις, αγαπημένο μου, αν δεν δουλέψεις σκληρά στο σχολείο, θα γίνεις ταμίας σαν την κυρία».

Όμως ο πιο εντυπωσιακός ισχυρισμός της Σαμ είναι πως τα σούπερ μάρκετ είναι «πολύ πιο ερωτικά απ΄ ό,τι νομίζετε. Θα ξαφνιαζόσασταν αν ξέρατε πόσα φιλιά δίνονται στους διαδρόμους τους, πόσα χέρια χουφτώνουν οπίσθια μπροστά στα κατεψυγμένα, πόσα στήθη χαϊδεύονται στο τμήμα γυναικείων εσωρούχων». (Αναδημοσιευση απο ΤΑ ΝΕΑ)

Φοβικά ...σύνδρομα!

Αντιλαμβάνομαι τους φόβους της κυβέρνησης για τους γάμους των ομοφυλοφίλων. Φοβάται τον Θεσσαλονίκης Άνθιμο, φοβάται τον Αιγιαλείας Αμβρόσιο που είναι έτοιμοι να ρίξουν τους κεραυνούς από τον άμβωνα για τα Σόδομα και Γόμορρα που δήθεν τώρα ...ανακαλύπτουν ότι συμβαίνουν στην ελληνική κοινωνία.

Μόνο που οι κυβερνήσεις στις κοινωνικές ανάγκες που προκύπτουν πρέπει να μπαίνουν μπροστά και να ανοίγουν ορίζοντες όπως έκανε το 1982 η κυβέρνηση Παπανδρέου με την ισότητα των δύο φύλων και τους πολιτικούς γάμους. Τώρα η κυβέρνηση Καραμανλή είχε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στον προχωρημένο κατά αλλά νόμο Χαζηγάκη να καθιερώσει αν όχι τον γάμο τουλάχιστον την ελεύθερη συμβίωση ανθρώπων του ίδιου φύλου.

Και αυτή την ευκαιρία τη χάνει από τα φοβικά της σύνδρομα. Όσο για τους σκληρούς αρχιερείς κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει ότι ο ρατσισμός και κοινωνικός αποκλεισμός είναι μεγάλη αδικία και επομένως στη γλώσσα της Εκκλησίας...αμαρτία!

Του Γιάννη Λ. Πολίτη (Αναδημοσιευση απο ΤΑ ΝΕΑ)

«Εμείς δεν κρατάμε ποτέ το κινητό στο αυτί μας»

Τρεις εξέχοντες νευροχειρουργοί παραδέχτηκαν στην εκπομπή του Λάρι Κινγκ, στο CΝΝ, πως όταν χρησιμοποιούν το κινητό δεν το κρατούν στο αυτί τους. Η παραδοχή αυτή όμως προκαλεί το εξής ερώτημα: γνωρίζουν κάτι οι ειδικοί που εμείς αγνοούμε;

«Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι τα κινητά είναι ασφαλή ή όχι», τόνισαν οι ειδικοί. «Νομίζω πως η ασφαλής πρακτική είναι να χρησιμοποιούμε ένα ακουστικό για να κρατούμε την κεραία του κινητού μακριά από τον εγκέφαλο», επισήμανε ο δρ Κιθ Μπλακ, χειρουργός στο Ιατρικό Κέντρο CedarsSinai στο Λος Άντζελες.

«Το χρησιμοποιώ στην ανοιχτή ακρόαση» πρόσθεσε ο δρ Βίνι Κουράνα, βοηθός καθηγητή Νευροχειρουργικής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, από τους πλέον καχύποπτους επιστήμονες στο θέμα των κινητών. Μαζί του όμως συμφώνησε και ο Σαντζάι Γκούπτα, νευροχειρουργός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Εmory στην Ατλάντα και επικεφαλής του ιατρικού ρεπορτάζ στο CΝΝ, o οποίος επίσης παραδέχθηκε ότι χρησιμοποιεί εξαρτήματα hands-free για τη χρήση του κινητού.
Τι είναι αυτό, όμως, που κάνει τους ίδιους τους επιστήμονες να είναι τόσο προσεκτικοί στη χρήση των κινητών την ώρα που οι επιστημονικές έρευνες δεν επιβεβαιώνουν απόλυτα τις ανησυχίες τους; Προφανώς όμως αυτό είναι το θέμα- το γεγονός δηλαδή ότι απόλυτα και κατηγορηματικά ουδείς είναι βέβαιος.

Για παράδειγμα, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, επισημαίνει ότι σύμφωνα με τρεις επιδημιολογικές μελέτες από το 2000, δεν υπάρχουν βλαβερές επιπτώσεις στην υγεία από τη χρήση των κινητών. Ωστόσο, η ίδια Υπηρεσία σημειώνει ό τι η μέση περίοδος κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν οι έρευνες δεν ξεπέρασε τα τρία χρόνια, άρα οι έρευνες δεν μπορούν να απαντήσουν σε ερωτήματα για τη μακρόχρονη έκθεση στα κινητά.
Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που αρκετοί επιστήμονες, καχύποπτοι ως προς τις επιπτώσεις των κινητών στην υγεία, θεωρούν πως οι έρευνες δεν πρέπει να θεωρηθούν καταληκτικές. Ένας δεύτερος λόγος είναι το γεγονός ότι σε αρκετές από αυτές δεν γίνεται διάκριση ανάμεσα στους μετριοπαθείς και τους φανατικούς χρήστες.
Τα κινητά τηλέφωνα εκπέμπουν μη ιονίζουσα ακτινοβολία, δηλαδή κύματα ενέργειας πολύ αδύναμα για να προκαλέσουν στο DΝΑ τη βλάβη που είναι γνωστό ότι προκαλεί καρκίνο. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι τα κινητά απενεχοποιούνται- αν η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει μια διαδικασία, αυτό δεν σημαίνει ότι η διαδικασία δεν υφίσταται. Οι ανησυχίες επικεντρώνονται στη θερμότητα που δημιουργείται από τα κινητά και στο ότι οι ραδιοσυχνότητες απορροφώνται κυρίως από τον εγκέφαλο και τον λαιμό. Στις έρευνες που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο τα κινητά να είναι τελικά επικίνδυνα για την υγεία, οι όγκοι τείνουν να δημιουργούνται στην πλευρά του εγκεφάλου όπου ο ασθενής κρατά το κινητό.
Οι επιστήμονες πάντως προειδοποιούν πως η ομάδα υψηλού κινδύνου δεν είναι οι μεγάλοι σε ηλικία χρήστες των κινητών, που ως ενήλικοι τα έβαλαν στη ζωή τους, αλλά τα παιδιά που τώρα αρχίζουν να τα χρησιμοποιούν και θα συνεχίσουν να το κάνουν επ΄ αόριστον. «Όλο και περισσότερα παιδιά χρησιμοποιούν κινητά. Αυτά μπορεί να επηρεαστούν περισσότερο. Οι εγκέφαλοί τους αναπτύσσονται ταχύτατα και τα κρανία τους είναι πιο λεπτά», επισήμανε ο δρ Πολ Τζ. Ρος καθηγητής Ιατρικής και Ψυχιατρικής στο Νew Υork Μedical College.

(TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS Της Τara Ρarker-Ρope. Αναδημοσιευση απο ΤΑ ΝΕΑ)

Ηταν γυναικες

Θα μπορούσαν να έχουν ξεκινήσει για κρουαζιέρα, με 4.000 ευρώ που πλήρωσαν ναύλα για να τις μεταφέρουν παράνομα στην Ελλάδα, οι γυναίκες από τη Μολδαβία. Τόσα λεφτά, ούτε ταξίδι με θαλαμηγό. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο τιμονιέρης τις πήγε στο Άγιον Όρος, όπου σοκάρισαν τους καλόγερους. Δεν ήμουν εκεί και δεν το είδα, στην εφημερίδα το διάβασα.
Υποθέτει κανείς ότι οι μοναχοί, σαν χριστιανοί που είναι, μπορούν να διακρίνουν στους ανθρώπους πρώτα την ανάγκη για βοήθεια και συμπαράσταση, και μετά το φύλο.

Αλλά δεν είναι έτσι. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους δεν σοκαρίστηκαν από την ταλαιπωρία των γυναικών, που ξεβράστηκαν από ταξίδι σε αντίξοες συνθήκες. Δεν συγκινήθηκαν από το πόσο ακριβά είχαν πληρώσει το παράνομο ταξίδι, μόνο και μόνο για να κάνουν το έγκλημα να περάσουν τα σύνορα της Ενωμένης Ευρώπης και να δουλέψουν. Δεν ένιωσαν χριστιανικά συναισθήματα ελέους για συνανθρώπους που είχαν υποφέρει στις θάλασσες, δεν βρήκαν μέσα τους συμπόνια. Δεν ίσχυσε γι΄ αυτούς το ασθενείς και οδοιπόροι αμαρτίαν ουκ έχουσιν. Είδαν μόνο το φύλο των θαλασσοδαρμένων.

Ήταν γυναίκες, παραβίαζαν το άβατο. Δεν είχε σημασία που δεν το ήξεραν. Φαίνεται ότι οι μοναχοί του Αγίου Όρους δεν αναγνωρίζουν την ατομική ευθύνη των ανθρωπίνων πράξεων ή δεν έχει αξία γι΄ αυτούς. Άρα, δεν μου τα έχουν πει καλά διάφοροι παλιοί φίλοι, φιλόσοφοι και διανοούμενοι, που πηγαίνουν στο Άγιον Όρος να διαλογιστούν για τον Θεό, την ανθρώπινη ψυχή και την ευθύνη της ελευθερίας. Οι μοναχοί φώναξαν την Αστυνομία για τις γυναίκες. Το μυαλό τους κολλημένο στο φύλο. Το άβατο μετράει γι΄ αυτούς, οι νόμοι του κράτους. Δεν έχουν δύναμη να αντιμετωπίσουν διαφορετικά, ούτε πειρασμούς του φύλου, ούτε βασανισμένους ανθρώπους. Μόνο με την Αστυνομία.

Άννα Δαμιανίδη (Ανατυπωση απο ΤΑ ΝΕΑ)

«Δεν πιστευω σε παραδεισους!»

ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
(Αναδημοσιευση απο ΤΑ ΝΕΑ)

«Δεν πιστεύω στους παραδείσους και όσοι τους υπόσχονται δίνουν ψεύτικες υποσχέσεις» αναφέρει ο Κώστας Γαβράς, η νέα, 20ή ταινία του οποίου, με τον ειρωνικό τίτλο «Παράδεισος στη Δύση», γυρίζεται στην Κρήτη. Είναι δε η πρώτη της 50χρονης διεθνούς καριέρας του που γυρίζεται και στην Ελλάδα- με τη συμμετοχή και Ελλήνων ηθοποιών- και θα μπορούσε να εκφράζει και τη δική του «επιστροφή» στις ρίζες του...
«Πιστεύω, όμως, στην ανάγκη ύπαρξης ιδεολογίας γιατί αυτή σου δίνει προοπτική στη ζωή σου- κι αυτοί που λένε “οι ιδεολογίες πέθαναν” ή ότι ζούμε στην εποχή του “τίποτα” εκφράζουν μια ιδεολογία» επιμένει. Αλλά η Βαβέλ γλωσσών και εθνοτήτων που αποτελεί την ταινία του και το κινηματογραφικό του συνεργείο τον καλεί να πει «μοτέρ πάμε» για το εναρκτήριο πλάνο της ταινίας του, που γυρίζεται στο Ηράκλειο της Κρήτης:
Το κύμα ξεβράζει σε μια παραλία γυμνιστών έναν νεαρό λαθρομετανάστη που ως σημερινός Οδυσσέας αναζητεί μία νέα εστία. Του αρκούν η δύναμη της θέλησης, η ορμή της νιότης του και το βλέμμα του για να αναζητήσει τον Παράδεισο στη Δύση, ξεκινώντας από την Ελλάδα, περνώντας στην Ιταλία, στις χιονισμένες Άλπεις και στη Γερμανία για να καταλήξει στο Παρίσι...
Ο «Παράδεισος στη Δύση» μπορεί να πάρει, τελικά, τον τίτλο «Ο Παράδεισος στη δύση του» με τα φελινικά και σουρεαλιστικά πλάνα που παρακολουθήσαμε: πάρτι σε παραλίες με χορτάτους Ευρωπαίους σε πνευματική παράκρουση, φίδια, μάγους, φραγκάτους Ρώσους, νεόπλουτους Έλληνες στις Άλπεις, ξιππασμένους Δυτικοευρωπαίους σε υστερικές στιγμές...
• ΙΝFΟ
Η νέα ταινία του Κώστα Γαβρά «Παράδεισος στη Δύση» θα βγει στις ελληνικές αίθουσες τον Φεβρουάριο του 2009.
«Βαβέλ» χαρακτηρίζει την ταινία ο 75χρονος, αλλά πάντα «ωραίος ως Έλλην» Κώστας Γαβράς, καθώς «ο πυρήνας της είναι μια οδύσσεια κι εμείς οι Έλληνες τη ζούμε από την εποχή του Ομήρου»...
Ναι, αλλά ο σημερινός Έλληνας το ξεχνάει αυτό...
Ο σημερινός Έλληνας είναι όπως ο Αλβανός ή ο Πακιστανός μετανάστης του ΄40, του ΄50, του ΄60. Όταν έφτασα στο Παρίσι, στο Λεξικό του Λαρούς η λέξη Έλληνας ήταν ίσον: χαρτοκλέφτης, κάτοικος Ελλάδας!

«Στην τέχνη δεν κάνεις καριέρα όπως στην πολιτική. Κάνεις έργα που σήμερα μπορεί να είναι πετυχημένα και αύριο να ξεχαστούν. Προσωπικά, προσπαθώ να λέω ιστορίες για να μην κοιμούνται οι άνθρωποι, όπως μου έλεγε ιστορίες ο παππούς μου» λέει με την απλότητα του κοσμογυρισμένου ο Κώστας Γαβράς
Μια νέα εστία ή χρήματα απλώς γυρεύει ο σημερινός μετανάστης;
Η πείνα και η ταπείνωση με το σύστημα, τον τρόπο ζωής είναι τα κυρίαρχα. Πείνα, δεν εννοώ μόνο την ανάγκη να γεμίσει το στομάχι. Πείνα μπορεί να είναι για ένα καλύτερα μέλλον, για μόρφωση. Αυτή είναι η σύγχρονη ταπείνωση, η έλλειψη μέλλοντος, που κάνει κάποιους από αυτούς να φτάνουν στη ληστεία και τον φόνο. Ίσως αυτοί να είναι και οι λόγοι που κάποιοι γίνονται και τρομοκράτες.
Τι διαφοροποιεί τον τρομοκράτη από τον επαναστάτη;
Σήμερα, είμαστε όλοι υπέρ του Αραφάτ και των Παλαιστινίων, αλλά πριν από δεκαετίες τούς έλεγαν τρομοκράτες. Όλες οι μεγάλες επαναστάσεις που έγιναν, και η Γαλλική και η Ρωσική του ΄17, έτσι άρχισαν, σαν μικροτρομοκρατίες. Πολλοί από τους χτεσινούς τρομοκράτες έγιναν αρχηγοί κρατών. Και ο Μπιν Λάντεν αν είχε καταφέρει να πάρει την εξουσία θα τον σεβόμασταν και θα τα ξεχνούσαμε όλα, γιατί η Δύση έχει ανάγκη τα πετρέλαια.
Γιατί ο ήρωας θέλει να πάει στο Παρίσι;
Η Αμερική ήταν για να πλουτίσεις, η Αυστραλία και η Γερμανία για να βγάλεις λεφτά, το Παρίσι, η Γαλλία για να σπουδάσεις, η κουλτούρα της. Το μέλλον της ανθρωπότητας είναι η Παιδεία.

Ta tria ...kaka tis moiras mas!

1. Τελευταια, καθε φορα που μιλαω με τη μητερα μου, στο τηλεφωνο εφτασε να μαθαινω πρωτα, οχι τα νεα των συγγενων, μας, αλλα τις... αυξησεις στις τιμες της λαικης, που εχουν γινει φωτια και λαυρα!
Tα πραγματα, λενε, ολοι, δεν πανε καθολου καλα! Καλα ομως φαινεται οτι παει η ..κερδοσκοπία, καλα παει και η ακριβεια, οι ανατιμησεις και οι 100% αυξησεις στα ΜΜΜ και πως αλλιως να πας στη δουλεια σου; Με το αυτοκινητο θα πειτε, ναι, αλλα χωρις...βενζινη, αφου και αυτη..εξαφανιστηκε! Τι γινεται στην Ελλαδα; Μηπως κηρυχτηκε κανενας πολεμος εναντια στον απλο πολιτη και δεν το πηραμε καλα καλα ειδηση, εμεις που ζουμε μακρυα, στους ..’’επιγειους παραδεισους της Ευρωπης’’;!
Οι εφημεριδες παντως γραφουν οτι οι Έλληνες αγοραζουν εως ..168% ακριβότερα σε συγκριση με Γερμανούς και Ολλανδούς. Η κυβερνηση λεει οτι το γνωριζει....Πολυ ενδιαφερον! Ποτε ακριβως σκεφτεται να κανει κατι για να παταξει την αισχροκερδια; Ηδη εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες στην Ελλαδα αντιμετωπιζουν το προβλημα της επιβιωσης και το τελευταιο που χρειαζονται ειναι πολιτικες του τυπου «Δεν εχετε ψωμι, φατε ...παντεσπανι»!

2. Η Ελλάδα φιγουραρει πια σε διαφορα Βορειοευρωπαικα ιλλουστρασιον εντυπα και σε πολλα κτηματομεσητικα σαιτς στο Ιντερνετ ως «η Φλόριντα και η Αριζόνα των Αμερικανών συνταξιούχων»! Ο πιο δημοφιλης προορισμος ειναι σταθερα, εδω και πολλα χρονια, η Κρήτη! Οσοι ιδιωτες, ξενοδοχοι, κ α δεν προλαβαν, παλιοτερα, μπορουν τωρα να να παρουν ολιγη, η πολυ απο... Ελλαδα, αφου ετσι και αλλιως εχει βγει ολη στο σφυρι! Εχουμε και λεμε Κρητη, Ρόδος, Κέρκυρα, Κυκλάδες, Επτάνησα, Πελοποννησος, Χαλκιδικη, ξεχασα τιποτα,.... αφεντικο;

3. Το ξεπουλημα του ΟΤΕ στη Deutsche Τelekom, ειναι λιγο πολυ γνωστο! Αυτο που διαβασα ομως ειναι οτι επειδη η κυβερνηση θελει να τελειωνει μια ωρα γρηγοροτερα με το θεμα ΟΤΕ δεν προκειται ουτε να μεταβιβάσει το 4% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ στο ασφαλιστικο Ταμείο ΤΑΠ-ΟΤΕ, (παρα την υποχρεωση της και συμφωνα με νομο που ισχυει εδώ και τρία χρόνια), αφηνοντας ετσι «στον αερα» ακομη και τη καταβολη συνταξεων, αυτο το καλοκαιρι. Αυτα τα 380 εκατ. ευρώ, που ...γλυτωνει το Δημόσιο αλλά και η Deutsche Τelekom, θα μπορουσαν, λενε, να ειχαν κερδιθει αν το Ταμείο ειχε διαπραγματευτεί με τους Γερμανούς την πώληση του 3% των μετοχών του ΟΤΕ, ώστε να κέρδιζε αυτό από τη διαφορά στο τίμημα, εξασφαλίζοντας τουλαχιστον τις συντάξεις κάποιων μηνών! Μα για τετοια ...ψιλοπραγματα θα σκαμε τωρα;

Ζητά βοήθεια το Interpol

Το Interpol ζητά επίσημα την βοήθεια από το κοινό προκειμένου να συλλάβουν έναν εγκληματία παιδεραστή (στις φωτογραφίες) ο οποίος πιθανόν είναι Σκανδιναβός, ίσως και Σουηδός.

Ας προωθήσουμε το θέμα.
Ποιος ξέρει, ίσως φανούμε χρήσιμοι γιατί τέτοια τέρατα δεν πρέπει να ζουν και να κινούνται ελεύθερα μεταξύ ανθρώπων και μικρών παιδιών...

Valborgsmässoafton και πηραμε τη κατω βολτα!

Διαβαζα πριν λιγες μερες στην εφημεριδα για τις ανησυχιες πολλων γονιων-και μη- πριν απο το παραδοσικο Valborgsmässoafton, για οσους δεν ξερουν τι ειναι θα πω οτι ειναι μια δημοφιλης Σκανδιναβικη γιορτη
(30/5), εχει ριζες στην ειδωλολατρεια, αν δεν κανω λαθος, και συναμα με το τραγουδι και το αναμα μεγαλης φωτιας ειναι και μια καλη δικαιολογια στο να βρεθει ο κοσμος εξω στη φυση και να καταναλωσει αρκετο αλκοολ. Και για να προλαβω γρηγορα τυχον συνειρμους και με περασετε για καμμια ...θεουσα που τα βαζει με ολους και ολα να πω εδω οτι μου αρεσει να πινω και να απολαμβανω και εγω το κρασακι μου, η κανενα αλλο ποτακι, οπως πολλοι Ελληνες και ξενοι σ ολο το κοσμο!
Αλλα ακριβως εκει ειναι η διαφορα, στο πως πινει κανεις και ειδικα οι νεοι που ειναι και το θεμα που με ενδιαφερει, σαν μητερα. Απο τοτε που ηρθα στη Σουηδια εχει “τρομαξει το ματι μου”, μ αυτα που βλεπω και διαβαζω ειδικα τις Δευτερες, οταν εχουν περασει τα ...τραυματικα για πολλους, Σαββατοκυριακα, οπου “χανει η μανα το παιδι και το παιδι τη μανα”, μ αυτα που γινονται σε ολη τη χωρα. Υπερβολες, η αληθεια;