Sunday, September 7

Απολαμβάνοντας νόστιμο φαγητό στη Βρετανία (όχι, δεν έλαβα δέμα!)

Επειδή τελευταία αλλάξαμε θέματα συζήτησης σ' αυτό το blog (κάτι που ίσως έχει αποξενώσει κάποιους απ' τους κλασικούς θαμώνες) και νομίζω ότι φταίω κι εγώ λιγάκι , είπα να γράψω κάτι που ταιριάζει στην παλιά, καλή εποχή που μιλούσαμε για ταξίδια, μετανάστες, τόπους και ανθρώπους.

Το σημερινό μου ταξίδι ήταν κοντινό, αλλά έκρυβε μια ευχάριστη έκπληξη. Βρέθηκα στο Λέστερ ή Leicester. Θα έμενα για 3 ώρες περιμένοντας να αλλάξω λεωφορείο. Η πρώτη σκέψη μου, τι θα φάω - τυπικός Έλληνας. Έκανα μια βόλτα, βρήκα ένα σουπερμαρκετ, αγόρασα ένα χαζο-κρύο-σάντουιτς κι όπως επέστρεφα στο σταθμό των λεωφορείων, συναντώ ένα τούρκικο φαγάδικο. Kebab Istanbul. Φυσικά μπήκα, και δεν το μετάνιωσα!

Αν ποτέ βρεθείτε στο Leicester, μην το παραλείψετε. Αν σας λείπει το καλομαγειρεμένο, νόστιμο κρέας, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κεμπάμπ κοτόπουλο, με κάτι σαν τζατζίκι, αλλά χωρίς σκόρδο, σε πίτα, χωρίς λάδι. Λες κι έτρωγα Γύρο Αριστοτέλους (για όσους ξέρουν...), κι ακόμα καλύτερο! Το μαγαζί είναι μικρό και σκοτεινό, αλλά το φαγητό θεϊκό. Πείτε κι ένα tesekiur βγαίνοντας κι ο τύπος θα τρελαθεί! Βρίσκεται πολύ κοντά στο St Margaret's Bus Station του Leceister, στη M.Βρετανία.

Α! Κι επειδή το θέμα μου ήταν μάλλον το φαγητό κι όχι τόσο το ταξίδι (δεν είδα και τίποτα στο Leceister!), να μην ξεχάσω την άλλη μεγάλη έκπληξη των ημερών. Ήμουν σ' ένα συνέδριο σ'ένα πανεπιστήμιο εκεί κοντά και το catering το είχε αναλάβει μια εναλλακτική μη-κερδοσκοπική ομάδα. Καλλιεργούν οι ίδιοι τα λαχανικά και είναι βιολογικά, όπως μας είπαν. Ήταν η πρώτη φορά που έφαγα κάτι βρετανικό, εκτός από αυτά που έχουν κατά καιρούς μαγειρέψει φίλοι μου (πχ Σκωτσέζικο Haggis, αλλά μόνο σπιτικό), και δεν πόνεσε το στομάχι μου. Βασικά μου άρεσε πάρα πολύ και το ανέφερα όλη την ώρα, τόσο που οι υπόλοιποι με κορόιδευαν (γιατί είχαν έρθει από ΗΠΑ-Καναδά κτλ για το συνέδριο, οπότε δεν ήξεραν τι εστί βρετανικό φαΐ! Μάλλον τους κακοφάνηκε που ήταν vegeterian. Hamburger περίμεναν;). Φρεσκότατα υλικά, πεντανόστιμα, αν και περίεργα, φαγητά. Ούτε να τα περιγράψω μπορώ.

Συνεπώς, δεν είναι όλα μαύρα στη Βρετανία αναφορικά με το φαγητό. (σε αντίθεση με τον καιρό!). Απλώς απαιτείται υπομονή, πείσμα και χρόνος (και όχι πάντα χρήμα - στο συνέδριο έφαγα τσάμπα και στον Τούρκο με 3,5 λίρες).

Το χαζο-σάντουιτς από το σούπερ μάρκετ το έφαγα για βραδινό, αλλά ευτυχώς δεν κατόρθωσε να καλύψει τη γεύση του κεμπάμπ. Θα κοιμηθώ με την Κων/πολη - Istanbul στον ουρανίσκο μου!