Sunday, September 7

Απολαμβάνοντας νόστιμο φαγητό στη Βρετανία (όχι, δεν έλαβα δέμα!)

Επειδή τελευταία αλλάξαμε θέματα συζήτησης σ' αυτό το blog (κάτι που ίσως έχει αποξενώσει κάποιους απ' τους κλασικούς θαμώνες) και νομίζω ότι φταίω κι εγώ λιγάκι , είπα να γράψω κάτι που ταιριάζει στην παλιά, καλή εποχή που μιλούσαμε για ταξίδια, μετανάστες, τόπους και ανθρώπους.

Το σημερινό μου ταξίδι ήταν κοντινό, αλλά έκρυβε μια ευχάριστη έκπληξη. Βρέθηκα στο Λέστερ ή Leicester. Θα έμενα για 3 ώρες περιμένοντας να αλλάξω λεωφορείο. Η πρώτη σκέψη μου, τι θα φάω - τυπικός Έλληνας. Έκανα μια βόλτα, βρήκα ένα σουπερμαρκετ, αγόρασα ένα χαζο-κρύο-σάντουιτς κι όπως επέστρεφα στο σταθμό των λεωφορείων, συναντώ ένα τούρκικο φαγάδικο. Kebab Istanbul. Φυσικά μπήκα, και δεν το μετάνιωσα!

Αν ποτέ βρεθείτε στο Leicester, μην το παραλείψετε. Αν σας λείπει το καλομαγειρεμένο, νόστιμο κρέας, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κεμπάμπ κοτόπουλο, με κάτι σαν τζατζίκι, αλλά χωρίς σκόρδο, σε πίτα, χωρίς λάδι. Λες κι έτρωγα Γύρο Αριστοτέλους (για όσους ξέρουν...), κι ακόμα καλύτερο! Το μαγαζί είναι μικρό και σκοτεινό, αλλά το φαγητό θεϊκό. Πείτε κι ένα tesekiur βγαίνοντας κι ο τύπος θα τρελαθεί! Βρίσκεται πολύ κοντά στο St Margaret's Bus Station του Leceister, στη M.Βρετανία.

Α! Κι επειδή το θέμα μου ήταν μάλλον το φαγητό κι όχι τόσο το ταξίδι (δεν είδα και τίποτα στο Leceister!), να μην ξεχάσω την άλλη μεγάλη έκπληξη των ημερών. Ήμουν σ' ένα συνέδριο σ'ένα πανεπιστήμιο εκεί κοντά και το catering το είχε αναλάβει μια εναλλακτική μη-κερδοσκοπική ομάδα. Καλλιεργούν οι ίδιοι τα λαχανικά και είναι βιολογικά, όπως μας είπαν. Ήταν η πρώτη φορά που έφαγα κάτι βρετανικό, εκτός από αυτά που έχουν κατά καιρούς μαγειρέψει φίλοι μου (πχ Σκωτσέζικο Haggis, αλλά μόνο σπιτικό), και δεν πόνεσε το στομάχι μου. Βασικά μου άρεσε πάρα πολύ και το ανέφερα όλη την ώρα, τόσο που οι υπόλοιποι με κορόιδευαν (γιατί είχαν έρθει από ΗΠΑ-Καναδά κτλ για το συνέδριο, οπότε δεν ήξεραν τι εστί βρετανικό φαΐ! Μάλλον τους κακοφάνηκε που ήταν vegeterian. Hamburger περίμεναν;). Φρεσκότατα υλικά, πεντανόστιμα, αν και περίεργα, φαγητά. Ούτε να τα περιγράψω μπορώ.

Συνεπώς, δεν είναι όλα μαύρα στη Βρετανία αναφορικά με το φαγητό. (σε αντίθεση με τον καιρό!). Απλώς απαιτείται υπομονή, πείσμα και χρόνος (και όχι πάντα χρήμα - στο συνέδριο έφαγα τσάμπα και στον Τούρκο με 3,5 λίρες).

Το χαζο-σάντουιτς από το σούπερ μάρκετ το έφαγα για βραδινό, αλλά ευτυχώς δεν κατόρθωσε να καλύψει τη γεύση του κεμπάμπ. Θα κοιμηθώ με την Κων/πολη - Istanbul στον ουρανίσκο μου!

9 comments:

vrettos said...

Eιναι απλα θεμα τυχης, την τελευτεα φορα που εφαγα κεμπαμπ σε ενα μαροκινο, ξενυχτισα κυριολεκτικα στη τουαλετα.
Παρολα αυτα επιμενο στο κεμπαμπ απο τα πλαστικα σαντουιτς, και ο αλλαχ βοηθος.
Σιγουρα υπαρχουν και τα καλα ειναι θεμα τυχης σαν ταξιδιωτης που θα πεσεις.

Anonymous said...

Πάλι καλά που δεν είχε και μπουζούκι εκτός από το κεμπάπ, έλεος.
Οι άγγλοι που ξέρουν από καλό φαγητό, αγοράζουν φρέσκα (όχι τα ψόφια που μας πουλάνε εδώ στο Ελλαδιστάν) και ψήνουν μόνοι τους.
Τους ξεπεράσαμε και αυτούς στην παχυσαρκία.
Δυστυχώς ο νεοέλλην έχει μια μανία με την ποσότητα και δεν τον ενδιαφέρει η ποιότητα.
υ.α.

open-eyed-dreamer said...

Οι περισσότεροι Άγγλοι, αγαπητέ ανώνυμε, αγοράζουν φρούτα και λαχανικά από τα μεγάλα σούπερ μάρκετ, ένεκα τιμής. Αυτά τα λαχανικά είναι τόσο μπαγιάτικα που μετά από 3 μέρες στο ψυγείο ξεκινούν να σαπίζουν, με εξαίρεση τα μήλα που και μετά από 2 εβδομάδες εντός ή εκτός ψυγείου είναι ακριβώς τα ίδια όπως την πρώτη μέρα και αναρωτιέσαι τι συμβαίνει! Επίσης τα λαχανικά είναι συνήθως άνοστα, αλλά όχι χάλια. Η ποιότητα είναι σταθερή. Δεν περιμένεις κάτι καλύτερο ή χειρότερο, σαν fast-food δηλαδή.
Στην Ελλάδα που πολλοί κατάγονται από χωριά και διατηρούν δεσμούς με αυτά, ξέρουν τουλάχιστον ποια είναι η φυσιολογική γεύση και όψη της ντομάτας και της μελιτζάνας.

Anonymous said...

Έχω πάει Αγγλία και ξέρω.
Κάποιοι προτιμούν το fast-food για αυτούς και τις οικογένειές τους που είναι όντως σκουπίδια, μόνο απέξω να περάσεις φεύγεις τρέχοντας από τη μυρωδιά του λαδιού που χρησιμοποιούν.
Κάποιοι άλλοι όμως αγοράζουν και μαγειρεύουν και τρώνε μια χαρά.
Σιγά μην κάτσω να πιστέψω τον κάθε καραγκιόζη που υποστηρίζει ότι τρέφονται με σάπια, σιγά ρε τσολιά. Οι νεοέλληνες ξέρουν την φυσιολογική όψη ντομάτας και μελιτζάνας; Ε και; Καλά έχεις μείνει "πίσω". Αν ήξερες με τί σκουπίδια, ψόφια και καρκινογόνα τρεφόμαστε.. Δεν είναι τυχαίο ότι στα επόμενα χρόνια θα εκτιναχθούν στα ύψη οι καρκινοπάθειες. Περίμενε και θα δεις.
υ.α.

Elva said...

Πιστευω οτι αναλογα με το τι προτιθεται να πληρωσει κανείς, υπαρχουν, παντου, καλυτερης και -φυσικα- χειροτερης ποιοτητας τροφιμα! Στην Αθηνα εχω παντως αγορασει λαχανικα, που δεν ειναι της
ποιοτητας που μπορει να βρει κανεις, συχνα, στο
εξωτερικο, γιατι εδω υπαρχουν και τα οικολογικα,
που τα εμπιστευεται ο πολυς
κοσμος, γιατι ουτε ειναι πολυ πιο ακριβα, αλλά και γιατι ειναι οντως οικολογικα! Ας αφησουμε οτι οι τιμες, εξω, ειναι συχνα καλυτερες απο τις αντιστοιχες της λαικης! Οσο για το σερβις ειναι επαγγελματικο, ακομη και σε επιπεδο απλου σουπερμαρκετ. Στο εξωτερικο ο πελατης εχει παντα δικιο, ενω στην Ελλαδα, εξαρταται συχνα απο τη...διαθεση του μαγαζατορα, η του εκαστοτε υπαλληλου!
Οσο για τη ποιοτητα στο κρεας, ειναι απειρως καλυτερα τα πραγματα,εξω, σε συγκριση με την Ελληνικη αγορα, που για να φαει κανεις καλο κρεας πρεπει να εχει μπαρμπα χασαπη, ή να ειναι απο χωριο και να τα χει καλα με τσοπανους και δεν συμμαζευεται!

Η θεματολογια του μπλογκ ειναι μαλλον 'ποικιλης υλης', οποτε γιατι να λειτουργει περιοριστικα ως προς τη συμμετοχη;

open-eyed-dreamer said...

Λοιπόν, φίλε υ.α., που έχεις μάλλον κακή διάθεση όταν μπαίνεις σε αυτό το blog (και διαβάζεις αυτό που νομίζεις ότι γράφει κι όχι αυτό που όντως υποστηρίζει ο γράφων, φοράς χρωματιστά γυαλιά που έλεγε και ο Σωκράτης). Προσωπικά αγοράζω βιολογικά και είναι σχεδόν μια χαρά. Επίσης είμαι από χωριό στην Ελλάδα και ξέρω την όψη της ντομάτας και της μελιτζάνας.
ΑΛΛΑ! Στη Βρετανία αγοράζουν βιολογικά αυτοί που έχουν οικονομική άνεση. Οι υπόλοιποι τρώνε τις αηδίες του Tesco.
Η ανάρτηση ήταν αποτέλεσμα προσωπικής εμπειρίας ενός έτους. Μπορώ να σου απαριθμήσω 10 εστιατόρια στο Coventry και τριγύρω που έφαγα και πόνεσε το στομάχι μου και άλλα 2-3 στα οποία χρυσοπλήρωσα (τουλάχιστον για τα δικά μου δεδομένα. Αν εσύ μπορείς να δίνεις 20 λίρες - 25 ευρώ για ένα γεύμα συγχαρητήρια, δεν είναι όλοι έτσι) απλώς για να πω ότι το φαγητό ήταν ok. Δε λέω ότι στην Ελλάδα ξέρουμε να τρώμε ή ότι είναι τέλεια. Αλλά η ανάρτηση είχε να κάνει με το φαγητό στη Βρετανία, και δεν ήθελα να θεοποιήσω το φαγητό στην Ελλάδα. Απευθύνεται σε μετανάστες και έχει χαρακτήρα ενθαρρυντικό. Πέρα από το κεμπάμπ αναφέρθηκα και στην κολλεκτίβα που μαγείρευε για χορτοφάγους. Το μπουζούκι πού κολλούσε;;;
Αν γουστάρεις να μπαίνεις στα blog για να βρίζεις, ok. Αν θέλεις να κάνουμε διάλογο, μίλα με παραδείγματα και εμπειρίες. Εγώ ξέρω πόσο κοστίζει ένα κιλό ντομάτες στο Tesco και στο Βασιλόπουλο και τι σόι ντομάτες είναι αυτές. Επίσης λατρεύω τη μαγειρική και δεν περιμένω να φάω καλό φαΐ σε εστιατόριο είτε σε Ελλάδα είτε σε Βρετανία. Απλώς κάποιες φορές έχω αυτή την απαίτηση και ως τώρα κάτι τέτοιο δε στάθηκε δυνατό στη Βρετανία, μέχρι πρόσφατα.

Anonymous said...

Όσο ήμουν Αγγλία αγόραζα από Asda και ήταν φρέσκα και ok.
Εξάλλου είπα ότι το φαγητό έξω στην Αγγλία δεν είναι καλό τί μου λες για τα εστιατόρια του Coventry;
Για να καταλάβεις θα σου δώσω και το εξής παράδειγμα: ακόμα και τα κινέζικα της Αγγλίας ήταν καλύτερα από εδώ.
Αν επίσης ήξερε ο νεοέλλην πώς φτιάχνεται το ελληνικό fast-food που λέγεται σουβλάκι, δεν θα ξαναέτρωγε ποτέ στη ζωή του. οΟ
Επαναλαμβάνω τί να το κάνεις που ο νεοέλλην ξέρει την όψη της ντομάτας; Αφού συνεχώς σαβουριάζει, δεν τον νοιάζει η ποιότητα αλλά η ποσότητα.
Το μόνο πρόβλημα που βλέπω με Αγγλία είναι ότι είναι σχετικά πιο ακριβά από εδώ, αλλά μην ανησυχείς, τους φτάνουμε.. Ήδη η βενζίνα πάει για τα 1,50 το λίτρο.
υ.α. ή Ι.Χ.

maria_pin said...

Τώρα να πω και γω, που πιάσατε τα δύο πιο αγαπημένα μου θέματα, δηλ, την Βρετανία και το φαγητό! Κρίμα βρε OpenEyedDreamer που ένα χρόνο στο Coventry σου πόνεσε το στομάχι τόσες πολλές φορές! Εγώ και φοιτήτρια ένα χρόνο στο Μπέρμινγχαμ που έτρωγα συχνά έξω δεν είχα ποτέ τέτοιο πρόβλημα! Τώρα δε μαγειρεύω μόνη μου, και κάνω και Ελληνικά και Αγγλικά φαγητά. Για την ποιότητα των λαχανικών έχεις δίκιο, το να ψωνίζεις από το σούπερ μάρκετ ( όπως κάνω και γω για οικονομικούς λόγους, όπως το λες) έχει τα όριά του. Σαν να ψωνίζεις λαχανικά από το Μαρινόπουλο στην Ελλάδα- ίσως και λίγο καλύτερα. Το φαΐ εδώ είναι όντως ακριβό, και για να φας καλά πρέπει να πληρώσεις. Γιαυτό και οι φτωχοί Βρετανοί τρέφονται άσχημα και είναι βέβαια ντροπή για μια σύγχρονη κοινωνία να είναι ταξική ακόμα και στο φαγητό.

Αλλά η Αγγλική κουζίνα είναι καλή- δεν έχεις παρά να πας σε μια καλούτσικη pub ( να μην είναι δηλαδή αλυσίδα). Να παραγγείλεις steak and ale pie, lancashire hotpot, toad in the hole, ακόμα ακόμα και ένα απλό sunday dinner συνοδευόμενο από μια καλή bitter από βαρέλι. Γιατί βέβαια τα τουρκικά κεμπάπια μπορεί να είναι σταθερή αξία, αλλά στην Αγγλία τουλάχιστον θα βρεις και πολλά ακόμα, και ντόπια και ξένα που να αξίζει ο κόπος. Αν έρθεις πχ στο Ληντς, θα σου πω που να πας για το καλύτερο Γιαπωνέζικο, και από τιμή, τζάμπα!
χχχ

Anonymous said...

Του έλληνα ο τράχηλος barcode δεν υπομένει.